οι μάχες δίνονται στο δρόμο.


Αυτή η σελίδα δημιουργήθηκε από την ανάγκη να προβληθούν ακόμη περισσότερο οι αγώνες και οι δράσεις μας, ενάντια σε ότι υποβαθμίζει και καταστρέφει την ζωή μας.
Τα σχόλια είναι ελεύθερα και ο καθένας μπορεί να εκφράσει την άποψή του. Η αντιγραφή μέρους η ολοκληρης ανάρτησης είναι ελεύθερη, αρκεί να αναφέρεται η πηγή τους.

EΠIKOIΝΩΝΙΑ drasistooraiokastro@gmail.com

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Το εθνικό μας τσίρκο



Άρθρο
του Ραφαήλ Παπαδόπουλου (Σταυριώτη)
Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών Α.Π.Θ



Λέγεται πολύ ορθά ότι τα προβλήματα πολιτικής και κοινωνικής αποσύνθεσης που βιώνει η χώρα οφείλονται πρώτιστα στην έλλειψη ουσιαστικής κι ανθρωπιστικής παιδείας. Κι ότι ένας λαός που δε μαθαίνει την ιστορία του ειδικά στις τραγικές στιγμές της, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. Αυτές οι σκέψεις μου έρχονται στο νου κάθε χρόνο όταν πλησιάζει η «εθνική» επέτειος της 28ης Οκτωβρίου.
Σε πολλές σχετικές συζητήσεις επισημαίνεται το εκ πρώτης όψεως ιστορικό παράδοξο του εορτασμού της έναρξης του πολέμου, που οδήγησε στην πείνα, τις στερήσεις και την ανθρωπιστική τραγωδία της Κατοχής, κι όχι της απελευθέρωσης από τους ναζί, στις 12 Οκτωβρίου του 1944. Κωμικό και τραγικό ταυτόχρονα, όμως διόλου παράδοξο αν αναλογιστούμε τους λόγους και  τις συνθήκες της επιλογής της συγκεκριμένης επετείου ως «εθνικής» εορτής.
Ο πόλεμος εναντίον του ιταλικού φασισμού και του γερμανικού ναζισμού παρουσιάζεται από το επίσημο κράτος ως ιστορική απόδειξη του ομόθυμου αγώνα του ελληνικού λαού εναντίον του φασισμού, και συνεπώς ως διαπιστευτήριο δημοκρατικής νομιμότητας των πολιτικών ηγεσιών της χώρας τόσο πριν όσο και μετά την Κατοχή. Αγνοείται επιδεικτικά το γεγονός ότι ο πόλεμος διεξήχθη από μια δικτατορία που είχε την ενεργό στήριξη του θρόνου, ο επικεφαλής της οποίας μάλιστα ήταν δηλωμένος θαυμαστής των Χίτλερ και Μουσολίνι. Η επιλογή του καθεστώτος Μεταξά και των πολιτικών και κοινωνικών συμφερόντων που εκπροσωπούσε να αντιταχθούν στις δυνάμεις του άξονα δεν ήταν λοιπόν δείγμα πατριωτισμού ή δημοκρατικής ευαισθησίας, αλλά απέρρεε από τις γεωστρατηγικές  και πολιτικές συνθήκες εξάρτησης της άρχουσας τάξης της χώρας από την Αγγλία, και αργότερα από τις ΗΠΑ. Απόδειξη αυτού είναι η άρνηση του καθεστώτος να αποφυλακίσει αριστερούς και κομμουνιστές, προκειμένου να πολεμήσουν κι αυτοί όπως είχε ζητήσει ο Ν. Ζαχαριάδης με επιστολή του από τη φυλακή. Η συστράτευση στον πόλεμο του 40, όπως την αντιλαμβανόταν το καθεστώς Μεταξά, ήταν κάθε άλλο παρά καθολική και δημοκρατική, σε αντίθεση με ό,τι προπαγανδίζεται από τότε ως σήμερα. Όσο για τον άλλο πόλο κι εγγυητή της αστικής εξουσίας, το θρόνο, φυγαδεύτηκε από τη χώρα μαζί με εξέχοντες εκπροσώπους της άρχουσας πολιτικής κι οικονομικής ελίτ, και καθ’ όλη τη διάρκεια των μαύρων χρόνων της Κατοχής, εντελώς απόντες από το δράμα αλλά και από τη μεγαλειώδη αντίσταση του λαού στον κατακτητή, παρίσταναν μια «κυβέρνηση» υπό την εγγύηση των  «συμμαχικών» δυνάμεων, χωρίς την παραμικρή λαϊκή νομιμοποίηση. Κι όμως, αναγορεύτηκαν σε πρωταγωνιστές της αντίστασης από το μετεμφυλιακό καθεστώς.

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Εδώ στο Δήμο Ωραιοκάστρου έχετε τα “ τα προσόντα “ να κάνετε τέτοια πολίτικη; Ή είστε απλά “ νομοταγής” ;



Ο Δήμος Πατρέων ζητά την πρόσληψη 551 τακτικών υπαλλήλων




Ο δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης, με επιστολή του προς τον υπουργό Εσωτερικών Αργύρη Ντινόπουλο, θέτει την επιτακτική ανάγκη πρόσληψης 551 τακτικών υπαλλήλων στο Δήμο Πατρέων.

Παρατίθεται η επιστολή του Κ. Πελετίδη: 

«Κύριε Υπουργέ,

Γνωρίζετε ότι ο Δήμος Πατρέων είναι τρίτος δήμος της χώρας με πληθυσμό 215.000 κατοίκων και καλύπτει τεράστια έκταση σε εξυπηρέτηση δημοτών μετά τον "Καλλικράτη", όπου εντάχθηκαν στο δήμο μας ως Δημοτικές Ενότητες οι πρώην Δήμοι Μεσσάτιδος, Βραχναιΐκων, Παραλίας και Ρίου.

Πέραν αυτών, έχουν περάσει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση σειρά σημαντικών υπηρεσιών αρμόδιων υπουργείων, χωρίς παράλληλη υποστήριξη τόσο σε κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό όσο και σε υποστήριξη ανθρώπινου δυναμικού.

Σε σχέση με το προσωπικό οι πολιτικές επιλογές των εκάστοτε κυβερνήσεων, προσαρμοσμένες στις κατευθύνσεις της ΕΕ, έχουν μειώσει δραματικά τον αριθμό των εργαζομένων μέσα από απολύσεις, από αναστολές προσλήψεων, από διαθεσιμότητες, αλλά και συνταξιοδοτήσεις.

Με βάση τα παραπάνω, ο συνολικός αριθμός μείωσης του τακτικού προσωπικού μόνο κατά την τελευταία τριετία και απαιτήσεις προσλήψεων σε όλες τις υπηρεσίες του δήμου, ΝΠΔΔ και Κοινωφελείς Επιχειρήσεις ανέρχεται σε 551 εργαζόμενους.

Κατόπιν αυτών και στη συνεχιζόμενη κατάσταση, τίθεται πλέον εξαιρετικά κρίσιμη η ίδια η αποστολή των υπηρεσιών του δήμου που να είναι επ’ ωφελεία των δημοτών.

Εξάλλου ο αριθμός του προσωπικού που έχει απομείνει βαίνει συνεχώς μειούμενος λόγω συνταξιοδοτήσεων, κάτι που ιδιαίτερα περισσότερο επιδρά στην ήδη υπάρχουσα κρισιμότητα.

Διεκδικούμε δήμο με καθολικά δημόσια χαρακτηριστικά, που περνά μέσα από προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με σταθερές σχέσεις εργασίας και πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, με κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων του Οργανισμού Εσωτερικών Υπηρεσιών (ΟΕΥ).

Η αποδυνάμωση των υπηρεσιών του δήμου από ανθρώπινο δυναμικό με τη συνεχιζόμενη απαγόρευση των προσλήψεων αποβαίνει επ’ ωφελεία επιχειρηματικών ομίλων, πολιτική την οποία μάχεται η Δημοτική μας Αρχή.

Στα πλαίσια αυτά θέτουμε επιτακτικά την ανάγκη προσλήψεων προσωπικού με έγκριση των σχετικών πιστώσεων και ζητούμε τις υπόψη προσλήψεις σε τακτικές μόνιμες θέσεις εργασίας στο σύνολο των υπηρεσιών του δήμου όπως παραπάνω εκτέθηκαν και σε γενικό σύνολο 551 απαιτήσεων πρόσληψης τακτικών υπαλλήλων.

Ακολουθεί έγγραφό μας κατά κλάδο και ειδικότητα στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου σας».
 902


 

Φάτε μάτια ψάρια και …«πρωτογενές πλεόνασμα»


Παρά τη βάρβαρη επίθεση στα λαϊκά εισοδήματα και το σφαγιασμό στις δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα, το δημόσιο χρέος καλπάζει στα ύψη και μαζί του οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των νοικοκυριών και επιχειρήσεων» στο δημόσιο και τις τράπεζες

ΕΓΓΥΗΣΗ

Χτες, 21 Οκτώβρη 2014, είδαν το φως της δημοσιότητας 3 διαφορετικές ειδήσεις (με στοιχεία για βασικά μεγέθη της οικονομίας), οι οποίες αποτυπώνουν ανάγλυφα και τα «επιτεύγματα» των πολιτικών μονόπλευρης λιτότητας, που συνεχίζουν να υπηρετούν οι βουλευτές και τα στελέχη των δύο κομμάτων της κυβέρνησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Και οι 3 ειδήσεις, αναφέρονται στην εξέλιξη βασικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας. Η πρώτη και δεύτερη είδηση αναφέρεται στην εξέλιξη που σημείωσαν στο εννεάμηνο Γενάρης- Σεπτέμβρης 2014 τα δημόσια οικονομικά (χωρίς τη δαπάνη για τους τόκους των δανείων του δημοσίου) και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές (χρέη) νοικοκυριών και επιχειρήσεων προς το δημόσιο (εφορίες). Η τρίτη είδηση αναφέρεται στην πορεία που σημείωσαν το έτος 2013 το σύνολο των δημόσιων οικονομικών (μαζί με τους τόκους) αλλά και το δημόσιο χρέος της χώρας.
Η πρώτη είδηση, είναι «ευχάριστη», καθώς εμφανίζει βελτίωση του αποτελέσματος της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών (χωρίς τους τόκους αποπληρωμής των δανείων). Συγκεκριμένα, στο εννεάμηνο Γενάρης- Σεπτέμβρης 2014, το αποτέλεσμα της πράξης έσοδα μείον έξοδα του κράτους (χωρίς τους τόκους) ήταν θετικό αφού προέκυψε «πρωτογενές πλεόνασμα 2,5 δισ. ευρώ»! Όπως μάλιστα σημειώνουν τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, το πρωτογενές πλεόνασμα, ήταν μεγαλύτερο κατά 981 εκατ. ευρώ, σε σύγκριση με τον στόχο που είχε τεθεί στο Επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Σταθερότητας (ΕΠΔΣ). Ούτε λίγο ούτε πολύ μας λένε, πως οι «θυσίες» τις οποίες επιβάλλουν στα πλατιά λαϊκά στρώματα τα κόμματα της συγκυβέρνησης «πιάνουν τόπο» (!) αφού τα κρατικά ελλείμματα μετατράπηκαν σε… πλεονάσματα!

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Μία χώρα, δύο έθνη

Στοιχείο πρώτο: Σύμφωνα με την έρευνα (*) της εταιρείας «Wealth-Χ» και της ελβετικής τράπεζας UBS, στην Ελλάδα το 2014 καταγράφηκαν 11 υπερδισεκατομμυριούχοι, από 9 που είχαν καταμετρηθεί το 2013. Η περιουσία τους αυξήθηκε από τα 16 δισ. δολλάρια στα 18 δισ. δολλάρια (14,2 δισ. ευρώ). Με άλλα λόγια, 11 ολιγάρχες που αντιστοιχούν στο 0,00011% του πληθυσμού της χώρας κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί σχεδόν στο 10% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας.
Στοιχείο δεύτερο: Στην περσινή έκθεση της «Wealth-Χ» όπου έγινε η καταγραφή των κατεχόντων περιουσία μεγαλύτερη των 30 εκατ. δολλαρίων, η Ελλάδα αναδείχτηκε η χώρα με τον δεύτερο αυξανόμενο πληθυσμό πολυεκατομμυριούχων στην Ευρώπη, με 505 άτομα με περιουσία 60 δισ. δολλάρια.
Στοιχείο τρίτο: Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της ελβετικής τράπεζας «Credit Suisse», στην Ελλάδα το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού συγκεντρώνει το 56,1% του εγχώριου πλούτου από το 48,6% που συγκέντρωνε το 2007.
Στοιχείο τέταρτο: Όπως δημοσιεύτηκε πρόσφατα (Βήμα, 24/8/2014) στην Ελλάδα έχουν καταμετρηθεί 559 Κροίσοι με περιουσία 76 δισ. δολλάρια ενώ τα κεφάλαια που είναι τοποθετημένα στο εξωτερικό ανέρχονται στα 140 δισ. ευρώ. Με άλλα σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων, 559 ολιγάρχες κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί στο 45% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας, ενώ τα κεφάλαια που έχουν βγει εκτός χώρας από τους «έχοντες» πλησιάζουν σχεδόν το 80% του συνολικού ΑΕΠ της Ελλάδας.

Ας δούμε τώρα πού, σε ποια χώρα, σε ποια εποχή, συμβαίνουν τα παραπάνω. Αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα όπου σύμφωνα με τις έρευνες οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ των ετών 2008 – 2013, τις οποίες ανέλυσε ο συνάδελφος Θ. Ηλιοδρομίτης, έχουν προκύψει τα εξής:
  • Τα νοικοκυριά με μηνιαίο εισόδημα κάτω από 750 ευρώ αυξήθηκαν κατά 451,3%.
  • Τα νοικοκυριά που διαμένουν σε ένα δωμάτιο αυξήθηκαν κατά 41,3%.
  • Τα νοικοκυριά που διαμένουν σε κατοικίες μικρότερες των 40 τ.μ. αυξήθηκαν κατά 31,3%.
  • Τα νοικοκυριά με κεντρική θέρμανση μειώθηκαν κατά 48,5%.
  • Τα νοικοκυριά χωρίς καθόλου θέρμανση αυξήθηκαν κατά 252,3%.
  • Η μέση μηνιαία κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης μειώθηκε κατά 62,5%.
  • Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 243%….
Συμπέρασμα 1ο: Η Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων ανθρώπων, όπου τα 6,3 εκατομμύρια βιώνουν το ζόφο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (στοιχεία Γραφείου Προυπολογισμού της Βουλής), έχει μετατραπεί σε ένα πειραματόζωο του πιο αδυσώπητου καπιταλισμού. Η κρίση αξιοποιήθηκε ώστε η Ελλάδα να μετατραπεί σε παγκόσμιο εργαστήριο αποθέωσης των αβυσσαλέων κοινωνικών ανισοτήτων. Η Ελλάδα κατάντησε σημαιοφόρος του κοινωνικού δαρβινισμού και του κεφαλαιοκρατικού δόγματος ότι είτε σε συνθήκες κρίσης είτε σε συνθήκες «ανάπτυξης» οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι.
Συμπέρασμα 2ο: Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η διαπίστωση του Μπέντζαµιν Ντισραέλι, του για πολλά χρόνια πρωθυπουργού της Βρετανίας και μάλιστα της βικτωριανής εποχής, μοιάζει με ταξική… μαγνητική τομογραφία του καιρού μας: Υπάρχουν, έλεγε ο -συντηρητικός- Ντισραέλι «δύο έθνη που μεταξύ τους δεν υπάρχει ούτε σχέση ούτε συμπάθεια και τα οποία δεν κυβερνώνται µε τους ίδιους νόµους (…). Τα δύο αυτά έθνη είναι οι πλούσιοι και οι φτωχοί».
Επομένως, κάθε «εθνική συνεννόηση» σε μια τέτοια Ελλάδα (την Ελλάδα που έχει αναδειχτεί σε υπόδειγμα του κεφαλαιοκρατικού νόμου ότι στον καπιταλισμό σε κάθε χώρα υπάρχουν «δυο έθνη», το ολιγομελές έθνος των καταπιεστών από τη μια και το πολυπληθές έθνος των καταπιεσμένων από την άλλη) δεν μπορεί παρά να έχει ως προαπαιτούμενο για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των πολιτικών δυνάμεων που την επικαλούνται, την ξεκάθαρη τοποθέτησή τους στο ερώτημα: Με ποιό «έθνος» και για τα συμφέροντα ποιού «έθνους»;  


[Άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου από τον ιστοτόπο enikos
- Διασύνδεσμοι (για έλεγχο στοιχείων): Cogito ergo sum]

(*) Σημείωση ιστολογίου: Η πρόσβαση στην έρευνα της Wealth-X προϋποθέτει εγγραφή στον ιστοτόπο τής εταιρείας, η οποία γίνεται δωρεάν.

Κούβα: Ο Ραούλ Κάστρο απευθύνει έκκληση για την αντιμετώπιση του Έμπολα

Ο Ραούλ Κάστρο, Πρόεδρος της Κούβας, απηύθυνε έκκληση για διεθνή κινητοποίηση με στόχο την αντιμετώπιση του ιού Έμπολα.
Ο Ραούλ επανέλαβε την προθυμία της Κούβας να «παρακάμψει» την 55χρονη εχθρότητα με τις Ηνωμένες Πολιτείες για να αντιμετωπίσουν μαζί τον Έμπολα.
«Είμαι πεπεισμένος ότι αν η απειλή αυτή δεν σταματήσει στη δυτική Αφρική με μια άμεση διεθνή απάντηση … θα μπορούσε να γίνει μία από τις σοβαρότερες πανδημίες στην ιστορία του ανθρώπου» ανέφερε ο Κάστρο στη σύνοδο κορυφής της ALBA, του αριστερού μπλοκ των χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, που διεξάγεται στην Αβάνα.
«Η Κούβα είναι πρόθυμη να εργαστεί με όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο Ραούλ Κάστρο.
Η Αβάνα στέλνει 461 γιατρούς και νοσηλευτές στη δυτική Αφρική για την καταπολέμηση της χειρότερης επιδημίας Έμπολα στην ιστορία. Η Κούβα διαθέτει ένα από τα καλύτερα συστήματα υγείας παγκοσμίως με 83.000 γιατρούς, αριθμός που αναλογεί σε 7,2 γιατρούς ανά 1.000 άτομα αν και πολλοί από τους γιατρούς χρησιμοποιούνται για τη λεγόμενη διπλωματία της Ιατρικής καθώς αποστέλλονται στο εξωτερικό σε αντάλλαγμα για χρήματα ή εμπορεύματα, όπως το πετρέλαιο της Βενεζουέλας.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε μία σπάνια ιστορική εξέλιξη, χαιρέτισαν τη βοήθεια που παρέχει η Κούβα, με τον υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι να τονίζει το μέγεθος της συμβολής της χώρας σε σχέση με τον μικρό πληθυσμό της που φτάνει τα 11 εκατομμύρια.
πηγή

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

ΠΑΡΑΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ


Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη


Π: Πατέρας        Γ: Γιος
Γ: Τον πιστεύεις τον κύριο πρωθυπουργό όταν λέει πως δεν θα ησυχάσει αν δεν μας βγάλει από το μνημόνιο;
Π: Απόλυτα. Αν δεν μας βγάλει από αυτό το μνημόνιο, πώς θα μας βάλει στο επόμενο;
Γ: Τον πιστεύεις τον κύριο Τσίπρα που λέει ότι θα τηρήσει όλες τις προεκλογικές του δεσμεύσεις;
Π: Φυσικά παιδί μου. Οι προσδοκίες του κόσμου βρίσκονται στο μηδέν. Το μόνο που θέλουν όλοι πλέον είναι να μην χειροτερεύσουν πολύ τα πράγματα.
Γ: Πιστεύεις ότι θα φέρει το βασικό μισθό στα 751 ευρώ;
Π: Γιατί, αν τον φέρει στα 651 θα εμφανιστεί κανένας παραπονούμενος; Όλοι ευχαριστημένοι θα είναι γιατί θα μπορούσε να τον φέρει στα 551 ή στα 451 ή στα 351 ή στα 251 ή στα 151 ή στα 51!
Γ: Πατέρα, δεν εκτιμάς το ρεαλισμό και την ειλικρίνεια του κυρίου Λοβέρδου που λέει ότι δεν θα καλυφθούν όλα τα κενά στα σχολεία;
Π: Εκτιμώ το θράσος του παιδί μου. Με το ίδιο θράσος έλεγε πριν από χρόνια ότι η ανεργία θα ξεπεράσει το 25%. Το ίδιο θράσος είχε και η Διαμαντοπούλου όταν έλεγε πως δεν θα κάνει κανέναν διορισμό. Απορώ μόνο με το θράσος το δικό μου που αποδέχομαι το θράσος τους γνωρίζοντας ότι σε λίγα χρόνια θα μου ζητήσεις το λόγο για τη στάση μου αυτή.
Γ: Τι εννοεί ο κύριος Λοβέρδος όταν λέει ότι τα κενά στα σχολεία δεν θα καλυφθούν ικανοποιητικά αλλά η κάλυψή τους θα είναι επαρκής;
Π: Εννοεί ότι θα υπάρχουν κενά και θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό. Όπως μάθαμε να ζούμε με μειωμένους μισθούς κατά 40%, χωρίς δώρα, χωρίς κοινωνική και ιατρική ασφάλιση, χωρίς δουλειά μες στο φόβο και την κατάθλιψη.
Γ: Το Νέο Λύκειο πώς το βρίσκεις;
Π: Το παραγγέλνεις ηλεκτρονικά και στο στέλνουν απευθείας από τα εργοστάσια παραγωγής του, τον ΟΟΣΑ και την ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ.
Γ: Συμφωνείς με την τράπεζα θεμάτων;
Π: Όλες οι τράπεζες, για το καλό μας, πρέπει να σωθούν και να αναπτυχθούν. Τα σπίτια των «κόκκινων δανείων» θα οδηγηθούν σε κατασχέσεις και οι μαθητές των «κόκκινων οικονομικά τάξεων» σε κατασχέσεις ονείρων και ζωών.
Γ: Νομίζεις ότι οι νέοι της εποχής μου είναι ώριμοι;
Π: Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι οι νέοι μέχρι να γίνουν 18 χρονών, είναι ανώριμοι όταν διεκδικούν και αγωνίζονται αλλά με το που κλείνουν τα 18 ωριμάζουν απότομα και μπορούν με ωριμότητα να ψηφίζουν και να εκλέγουν αυτούς που τους κατηγορούν για ανωριμότητα. Είναι, επίσης ώριμοι να τους αγοράζουν οι γονείς, οι παππούδες και λοιποί συγγενείς κινητά, τάμπλετς, άι φον, άι ποντ και άι μην πω τίποτε άλλο, αλλά τελείως ανώριμοι όταν τα χρησιμοποιούν.
Γ: Ποια είναι η γνώμη σου για τον κύριο Θεοδωράκη και το ποτάμι του;
Π: Νομίζω πως είναι αυτό που έλλειπε από την πολιτική ζωή του τόπου. Προεκλογικά λέει πως είναι ενάντια σε όλους τους άλλους και μετεκλογικά λέει πως θα συνεργαστεί, αν μπει στη Βουλή, με όλους τους άλλους. Σαφέστατος, ειλικρινής και με σταθερή πολιτική άποψη. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να μπει στην κυβέρνηση.
Γ: Χάρηκες που ήρθε η κυρία Αμάλ Αλαμουντίν – Κλούνεϋ για να υποστηρίξει την επιστροφή των μαρμάρων στην Ελλάδα;
Π: Πάρα πολύ χάρηκα. Περισσότερο όμως χάρηκαν τα 3,5 εκατομμύρια συμπολίτες μας που βρίσκονται στο όριο της φτώχιας.
Γ: Γιατί νομίζεις ότι η κυρία Μπακογιάννη είναι ενάντια στον ΕΝΦΙΑ;
Π: Δεν ξέρω αλλά σίγουρα όχι επειδή διαθέτει πάρα πολλά ακίνητα. Αυτό δεν μου περνάει από το μυαλό γιατί δεν ξέρω αν ισχύει κιόλας. Απλά, σκέφτεται τους ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ. Τόσα χρόνια σε κυβερνητικές θέσεις, έκανε τίποτε άλλο από το να προασπίζεται τα συμφέροντα των φτωχών;
Γ: Τελικά, πότε θα βγούμε από το μνημόνιο;
Π: Όταν βγούμε από τα σπίτια μας και τα καβούκια μας.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

ΥΕΝΕΔ – ΣΚΑΪ: Ουδεμία σχέση!


yened skai 


Παλιά υπήρχε η ΥΕΝΕΔ. Τώρα υπάρχει ο ΣΚΑΪ (σσ: η ΝΕΡΙΤ είναι εκτός συναγωνισμού και συγκρίσεων).
Ερώτηση: Υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ ΥΕΝΕΔ – ΣΚΑΙ;
Απάντηση: Καμία.
*
Η ΥΕΝΕΔ ήταν ένα χουντοκάναλο. Ο ΣΚΑΪ είναι το κανάλι ενός ευυπόληπτου επιχειρηματία.
Στην ΥΕΝΕΔ μεσουρανούσαν οι «Μαστοράκηδες». Στον ΣΚΑΙ λάμπει η (δημοκρατική) δημοσιογραφική σχολή που έψαχνε τρόπους ώστε μια «σοβαρότερη» Χρυσή Αυγή να αφήσει τις ξιφολόγχες και να πιάσει τα υπουργικά στασίδια.
*
Στην ΥΕΝΕΔ από το πρωί μέχρι το βράδυ παίζονταν ύμνοι για την χούντα των συνταγματαρχών.
Στο ΣΚΑΪ από το πρωί μέχρι το βράδυ παίζονται ύμνοι για τα Μνημόνια και τίθενται στην ελεύθερη κρίση του λαού τα δημοκρατικά διλήμματα του τύπου: «Μνημόνιο ή τανκς»;
Στην ΥΕΝΕΔ προβάλλονταν από το πρωί μέχρι το βράδυ οι φάτσες του Παττακού, του Παπαδόπουλου και του Μακαρέζου.
Στο ΣΚΑΪ προβάλλονται από το πρωί μέχρι το βράδυ οι φιγούρες του Σαμαρά, του Βενιζέλου, του Τόμσεν και του Σόιμπλε.
*
Στην ΥΕΝΕΔ δεν προβάλλονταν δημοσκοπήσεις, ήταν έτσι κι αλλιώς δεδομένο ότι «η πλειοψηφία του λαού ήτο παρά τω πλευρώ της Επαναστάσεως».
Στο ΣΚΑΪ προβάλλονται όχι μόνο δημοσκοπήσεις, αλλά και γραφήματα που τις εξηγούν. Το τελευταίο τέτοιο γράφημα αφορά στη πρόσφατη δημοσκόπηση που δείχνει ότι, ενόψει της λήξης της θητείας του Κάρολου Παπούλια, η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος (49,5%) επιθυμεί διάλυση της Βουλής και προκήρυξη εκλογών σε αντίθεση με το 43% που ζητά ανακήρυξη Προέδρου από την παρούσα Βουλή.

trelo
Βέβαια θα ρωτήσει κανείς: Πως γίνεται σε ένα δημοκρατικό κανάλι, όπως ο ΣΚΑΪ, που δεν παραπλανά, που δεν παραποιεί την αλήθεια, που δεν παραμορφώνει την εικόνα της πραγματικότητας, να βγαίνει στην οθόνη γράφημα που παρουσιάζει το 43% μεγαλύτερο από το 49,5%;
Απάντηση: Στην δημοκρατία των δημοκρατικών καναλιών, όλα επιτρέπονται και όλα είναι πιθανά. Ακόμα και το 43 να ΣΚΑεΙ ότι είναι μεγαλύτερο από το 49…

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Δουλειά μέχρι το θάνατο... και ιδιωτική ασφάλιση

Ποιοι είναι οι στόχοι

Πακέτο έξι μέτρων - μεταξύ άλλων και την ενίσχυση της ιδιωτικής ασφάλισης - προτείνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην τελευταία έκθεση του Fiscal Monitor, με θέμα «Επιστροφή στη δουλειά - Πώς μπορεί να βοηθήσει η δημοσιονομική πολιτική» για την αντιμετώπιση του ασφαλιστικού - συνταξιοδοτικού προβλήματος. Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα του Ριζοσπάστη, βασικοί στόχοι των μέτρων είναι: «Η αύξηση της συμμετοχής των ηλικιωμένων στην απασχόληση. Γι' αυτό προκρίνεται ως θετικός ο ρόλος της ιδιωτικής ασφάλισης. Οσο μεγαλύτερο είναι το μερίδιο των ωφελειών από τη σύνταξη που δίνουν τα δημόσια ταμεία στο συνολικό εισόδημα των ηλικιωμένων τόσο μεγαλύτερη είναι η επιρροή της δημόσιας συνταξιοδοτικής πολιτικής πάνω στη συμμετοχή στην απασχόληση. Σε χώρες όπου τα σχήματα της ιδιωτικής ασφάλισης παίζουν σημαντικό ρόλο, μπορεί να παίξει ρόλο στην προώθηση της συμμετοχής των ηλικιωμένων στο εργατικό δυναμικό»(«Κάπιταλ», 10/10/2014). Σκοπός τους, δηλαδή, η δουλειά έως το θάνατο.
Επειδή, λένε, η δημόσια ασφάλιση δίνει καλές συντάξεις γι' αυτό οι ηλικιωμένοι δε δουλεύουν. Αρα, λοιπόν, θα απαξιώσουν τη δημόσια ασφάλιση. Οφελος από αυτό θα έχουν οι εργοδότες κεφαλαιοκράτες, που θα πληρώνουν ελάχιστες εισφορές, και το κράτος που θα δίνει συντάξεις - ψίχουλα. Παράλληλα, ενισχύουν την επιλογή της ιδιωτικής ασφάλισης, όπου ο καθένας πληρώνει κατευθείαν από την τσέπη του και, επειδή βεβαίως δε θα πληρώνει πολλά, η σύνταξη δε θα του φτάνει, οπότε θα αναγκάζεται να δουλέψει! Τέτοιες είναι οι προοπτικές των εργαζομένων στον αντιλαϊκό δρόμο του κεφαλαίου..

πηγή: alfavita.gr

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Γιατί Γιαννάκη δεν τρως καλύτερα τον κ.Καρτερό!

Γιατί Γιαννάκη δεν τρως καλύτερα τον κ.Καρτερό!

αναδημοσίευση από την Aristea Seremeti στο φέισμπουκ

Ο κος Καρτερός στην Αυγή μάς διηγείται την ιστορία του μικρού Γιαννάκη .
Που ο μπαμπάς του είναι ΣΥΡΙΖΑ (και τρέχει συνέχεια σε πορείες;) .
Που η μαμά του είναι φιλότιμη κι ευαίσθητη .
Που ο Γιαννάκης -το συριζόπουλο- πεινάει .
Και από την πείνα του τρώει τον...Στάλιν .
Η Αυγή εδώ και καιρό τό χει τερματίσει στην αισχρότητα .
Δεν φτάνει που υιοθετεί τη θεωρία των 2 άκρων όπως οι συστημικοί, δεν φτάνει που εστιάζει σε συγκεκριμένα πρόσωπα του ΚΚΕ, δεν φτάνει που αναρωτιέται τι Χίτλερ, τι Στάλιν, κάνει και κάτι άλλο αισχρότερο όλων .
Εξισώνει το ΚΚΕ - ένα κόμμα στην Ελλάδα και το 2014 με ιστορία βαριά - , με ένα πρόσωπο -τον ηγέτη της ΕΣΣΔ πριν κοντά έναν αιώνα που έχει προπαγανδιστεί ανελέητα από τη Δύση .
Για τον κο Καρτερό, η πείνα προέχει να αντιμετωπιστεί της ταξικής συνείδησης κι αυτό έρχεται να το καλύψει ο ΣΥΡΙΖΑ "μπουκώνοντας" φαΐ τον μικρό πεινασμένο Γιαννάκη .
Ο Γιαννάκης δεν έχει ανάγκη συνείδησης ούτε ταξικότητας, δε θέλει εφημερίδα, θέλει φαΐ μόνο .
Δεν έχει ανάγκη αγώνων και ενημέρωσης, έχει ανάγκη να φάει, να τεντωθεί και να ξαπλάρει .
Μόνο αυτό έχει ανάγκη κατά τον κύριο Καρτερό, ο μικρός πεινασμένος Γιαννάκης της κρίσης .
Κι αναρωτιέμαι .
Αν είναι θέμα μόνο φαγητού, τι εμποδίζει τον μικρό Γιανάκη να πάει στο συσσίτιο της Χρυσής Αυγής και να χορτάσει τη δύσμοιρη κοιλίτσα του ;
Γιατί να περιμένει εκλογές ο Γιαννάκης ;
Οι ναζί έχουν και χρήματα και φαΐ .
Γιατί Γιαννάκη μου δεν πας να σε ταΐσουν τα "καλά" παιδάκια με τα μαύρα μπλουζάκια να μη βασανίζεσαι αγόρι μου ;
Άντε μου Γιαννάκη μου, γιατί η αξιοπρέπεια για κάποιους περνάει μόνο απ το παχύ έντερο και το δωδεκαδάχτυλό τους !
 

Εμείς θα σχίσουμε τα μνημόνια, εμείς και κανένας άλλος


Εμείς θα σχίσουμε τα μνημόνια, εμείς και κανένας άλλος
Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη
Πηγαίνοντας μες στην ανάκαμψη να συναντήσω την αγαπημένη μου ανάπτυξη συνάντησα στη μικρή πλατεία έναν κύριο ψηλό με γυαλιά. Κρατούσε ένα μεγάλο βιβλίο με χοντρό εξώφυλλο που έγραφε απ’ έξω ΜΝΗΜΟΝΙΟ και έσχιζε με μανία τις σελίδες του. Έσχιζε, έσχιζε και σταματημό δεν είχε. Πλησίασα περίεργος να δω καλύτερα και διαπίστωσα ότι στο εσωτερικό του υπήρχαν μικρότερα βιβλία. Τα φύλλα αυτών των βιβλίων έσκιζε με λύσσα ο ψηλός με τα γυαλιά. Πρόλαβα και είδα μερικούς τίτλους:
«Δικαίωμα στην εργασία», «Δωρεάν υγεία», «Κοινωνική ασφάλιση», «Σύνταξη», «Δωρεάν παιδεία», «Εργασιακές σχέσεις», «Δημοκρατικά δικαιώματα».
Ώστε έτσι λοιπόν ψηλέ κύριε με τα γυαλιά, που γέρνεις συνεχώς προς τα δεξιά!
Συνεχίζοντας μες στη σταθερότητα, άκουσα στην επόμενη πλατεία έναν κύριο αρκετά ευδιάκριτο να κάθεται πάνω σε ένα μεγάλο υποβρύχιο και να φωνάζει: «Δεν φταίω εγώ που είναι τρύπιο. Ο ωραίος με παρέσυρε. Ένα όνειρο είχα στη ζωή, να γίνω πρωθυπουργός. Δεν πρόλαβα να γίνω πρωθυπουργός. Με κατάπιε η λερναία τρόικα».
Πέρασα στο απέναντι πεζοδρόμιο της ελπίδας και της επαναδιαπραγμάτευσης, των κουρείων και του μακιγιάζ. Στο τέλος του πεζοδρομίου, από μακριά φαινόταν ένας πολύ ψηλός νεαρός, κρυμμένος πίσω από λέξεις. Πλησίασα και τον είδα να κάθεται πάνω σε μια στοίβα από μεγάλα βιβλία με χοντρό εξώφυλλο. Μνημόνιο 1, μνημόνιο 2, μνημόνιο 3 μέχρι το νούμερο 4. Είχε σκαρφαλώσει πάνω στα μνημόνια και φαινόταν πανύψηλος. Φώναζε δεξιά και αριστερά πως θα γκρεμίσει τα μνημόνια. Αναρωτήθηκα αν είχε επίγνωση τι έλεγε, αν πήρε χαμπάρι ότι προσπαθώντας να γκρεμίσει τα μνημόνια θα έχανε το μπόι του!
Ένα στενό πιο αριστερά είδα έναν εξαγριωμένο κύριο, ντυμένο στα κόκκινα να κρατάει κι αυτός στα χέρια του το μεγάλο βιβλίο με το χοντρό εξώφυλλο που έγραφε απ’ έξω: Μνημόνιο 1. Βλέποντάς τον μου φάνηκε σα να κρατούσε «όπλο» μοναδικό και αποτελεσματικό στα χέρια του. Μιλούσε έντονα στον αρκετά ευδιάκριτο κύριο που δεν πρόλαβε να γίνει πρωθυπουργός. Ξαφνικά,  βλέπω τον εξαγριωμένο κύριο να πετάει το χοντρό βιβλίο προς το μέρος του και τελικά, να καταφέρνει να αστοχήσει. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Ήταν τόσο κοντά του, ήταν τόσο μεγάλο το βιβλίο, ήταν τόσο ευδιάκριτος ο «στόχος»! Πώς μπόρεσε και αστόχησε; Ήταν τέτοια η απορία μου που άρχισα να πιστεύω πως μπορεί να αστόχησε και επίτηδες. Μπορεί…
Τελικά, βρέθηκα σε ένα ανηφορικό άγνωστο στενό που δεν έτυχε ποτέ μέχρι τότε να το περπατήσω. Μπροστά μου ήταν κι άλλοι πολλοί. Άλλους τους γνώριζα και άλλους όχι. Κοίταξα πίσω μου και είδα ότι ακολουθούσαν ακόμη περισσότεροι.
Στο τέλος της ανηφόρας ένα φως φαινόταν δυνατό. Είδα κάποιον να κάνει το χέρι γροθιά και να το υψώνει φωνάζοντας: Εμείς θα σχίσουμε τα μνημόνια, εμείς θα πάρουμε πίσω την κλεμμένη μας ζωή, εμείς θα ξαναδώσουμε το όνειρο στα παιδιά μας. Εμείς και κανένας άλλος.
Σιγά-σιγά τα λόγια του έγιναν σύνθημα στο στόμα όλων μας κι όσο περισσότερο φωνάζαμε, κι όσο περισσότεροι φωνάζανε τόσο πιο δυνατό γινόταν το φως στο τέλος της ανηφόρας…