Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Δεν είναι αντίβαρο


Η προώθηση των ευρωΝΑΤΟικών «διευθετήσεων» στα Βαλκάνια, αλλά και ειδικότερα με την ΠΓΔΜ, «μέσα και από την αντιμετώπιση των εθνικιστικών δυνάμεων», βρέθηκε σύμφωνα με τις κυβερνητικές πηγές στο επίκεντρο της πρόσφατης Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, στο πνεύμα αυτό κινήθηκαν ήδη από την επομένη μια σειρά από παρεμβάσεις κυβερνητικών στελεχών. Είναι πραγματικά προκλητική η προσπάθεια να παρουσιαστούν τα επικίνδυνα σχέδια για την «ευρωατλαντική ολοκλήρωση» στην περιοχή ως «απάντηση» και «αντίβαρο» τάχα στον εθνικισμό. Οταν μάλιστα είναι πολλαπλά επιβεβαιωμένο ότι είναι ακριβώς αυτά τα σχέδια και η σύγκρουσή τους με τα αντίστοιχα άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων που τροφοδοτούν και αξιοποιούν τους κάθε λογής αλυτρωτισμούς και εθνικισμούς στην περιοχή. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τα Βαλκάνια, που υπάρχει παραπάνω από αρκετή και σκληρή πείρα για τους λαούς, για το πώς τα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ για το σμπαράλιασμά τους αξιοποίησαν και αξιοποιούν το «διαίρει και βασίλευε». Εξάλλου, αν κανείς ρίξει μια ματιά και στο υποτιθέμενο «αντίπαλο» στρατόπεδο, αυτό του εθνικισμού, όχι μόνο δεν θα ακούσει κουβέντα ενάντια στα σχέδια ΕΕ - ΝΑΤΟ - ΗΠΑ στην περιοχή, αλλά, αντίθετα, θα ακούσει το «παράπονο» μιας μερίδας της αστικής τάξης, ότι οι κινήσεις της κυβέρνησης δεν εξασφαλίζουν επαρκή «ανταλλάγματα» για την αστική τάξη της Ελλάδας και δεν διασφαλίζουν τη «γεωστρατηγική αναβάθμισή» της, τον πρωταγωνιστικό ρόλο που επιδιώκει να παίξει στην περιοχή, μέσα από την προώθηση αυτών των σχεδίων. Ας αφήσουν λοιπόν τα σάπια: Κοσμοπολιτισμός και εθνικισμός στην «καρδιά» τους έχουν εξίσου τα συμφέροντα του κεφαλαίου και γι' αυτό είναι εξίσου επικίνδυνοι για τους λαούς.

Φωτογραφίζοντας τη νεότητα



Χορός μεταμφιεσμένων

1. Φωτογραφίζοντας τη νεότητα: Αφού της άρπαξαν το χρόνο, της στέρησαν και το όνειρο, αφήνοντάς την εκτεθειμένη σε όλους τους κινδύνους. Αντί για σεβασμό, της έδειξαν τα δόντια τους. Παρ' όλα αυτά ο δημόσιος λόγος προς αυτήν γίνεται παρηγορητικός, ώστε δημιουργώντας μια κατάσταση εθνικής αταραξίας να την παραδώσουν σε όσους καραδοκούν. Ο φόβος τους είναι απόλυτα δικαιολογημένος.
 
2. Οι εργαζόμενοι αντιστέκονται στην προοπτική της δυστυχίας που απλόχερα προσφέρουν οι δύο αρχηγοί. Ο δεσποτισμός της εξουσίας πρέπει να δεχτεί μια προσβολή εφ' όλης της ύλης, από την οποία να μην μπορεί να συνέλθει. Ρήξη παντού στην καθημερινότητα, στο πεζοδρόμιο, αυτό το ανοιχτό βιβλίο του λαού μας.

Το πρόβλημα έχει «όνομα»: ΗΠΑ





Το πρόβλημα έχει «όνομα»: ΗΠΑ – του Νίκου Μπογιόπουλου

 


Tο παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε στον «Ριζοσπάστη» τον Νοέμβριο του 2004. Λίγες μέρες μετά την αναγνώριση από τις ΗΠΑ της ΠΓΔΜ σαν «Μακεδονία».  

Υπενθυμίζουμε τι γράφαμε τότε

α) διότι ισχύoυν μέχρι και την τελευταία τους λέξη και σήμερα 

β) για να υπενθυμίσουμε στους παλιότερους και να δούνε οι νεότεροι πώς φτάσαμε στην τρέχουσα φάση του «Μακεδονικού». 

Nίκος Μπογιόπουλος 

Αναμείνατε συντονισμένοι στις τηλεοράσεις σας


με ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, νέες περικοπές σε συντάξεις – επιδόματα και μαχαίρι στην αξιοπρέπεια.

 

 

Αναμείνατε συντονισμένοι στις τηλεοράσεις σας

https://jodi.graphics

Η ΣΙΚΕΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ




ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΙΚΕΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Οι αρχαίοι πρόγονοί μας έφτιαξαν όλες τις πόλεις της και μετέφεραν τον πολιτισμό μας εκεί. Ακόμα οι κάτοικοί της μιλάνε Ελληνικά. 


Η ΣΙΚΕΛΙΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ.


Όλοι στις 30/2/2018 παίρνουμε τα καράβια από Πάτρα και Ηγουμενίτσα και φεύγουμε για Συρακούσες.


Πάρτε μαζί σας κράνη, πανοπλίες, δόρατα, φυλακτά , εικόνες παναγίας και αγαλματίδια του Δία, του Άρη και της Αθηνάς.


Ολα τα 'χει ο μπαξές της αντι-ΚΚΕ επίθεσης



Απ' όλα είχε ο μπαξές της επίθεσης ενάντια στο ΚΚΕ που ενορχηστρώθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ την περασμένη βδομάδα, με αφορμή τις κινητοποιήσεις των συνδικάτων, στις οποίες πρωτοστάτησαν μέλη και στελέχη του Κόμματος. Η επίθεση μεθοδεύτηκε από την κυβέρνηση και ακολούθησαν και άλλες δυνάμεις που τους έτρεχαν τα σάλια με το περιεχόμενο του νόμου, και ειδικά με τη διάταξη για τον περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος, ακόμα κι αν τελικά δεν την ψήφισαν για άλλους λόγους (π.χ. ΝΔ, Χρυσή Αυγή).
 
Σε αντίθεση με το ΚΚΕ που «αποδρά», η κυβέρνηση «πήρε την απόφαση να δώσει τη μάχη, να λερώσει τα χέρια της». Ετσι τοποθετήθηκε ο πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής, χαρακτηρίζοντας τους κομμουνιστές «Χιλιαστές», που περιμένουν τη «Δευτέρα Παρουσία». Τη σκυτάλη στο ίδιο μοτίβο πήρε «αντιπολιτευόμενη» εφημερίδα, που έγραψε ότι το ΚΚΕ παραμένει «εμμονικά εκτός των κύκλων της εξουσίας», «προσδοκώντας τον θρίαμβο μιας άφαντης επανάστασης».

Κάθε φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι το ΚΚΕ «αποδρά» από τη «σκληρή πραγματικότητα» αντί να «αναλάβει ευθύνες», ομολογεί ανοιχτά ότι πόθος του είναι ένα ΚΚΕ συνένοχο στη βρώμικη αποστολή του, να «λερώνει» μαζί του τα χέρια του, συμπράττοντας στο ξεθεμελίωμα των εργατικών δικαιωμάτων, αντί να είναι στην πρώτη γραμμή της πάλης για την υπεράσπισή τους.

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Δάνεια με το στανιό, με ρήτρα… υποτέλειας!




Δάνεια με το στανιό, με ρήτρα… υποτέλειας! – του Δάνη Παπαβασιλείου

 



Στις 19 Ιανουαρίου του 1928 η Ελλάδα υποχρεώνεται, ύστερα από συμφωνία, να αναγνωρίσει ότι όφειλε στις ΗΠΑ 18.127.000 δολάρια από τις πιστώσεις που είχαν παραχωρηθεί από αυτές και τους τόκους τους.

Ηταν μια ακόμη ληστρική συμφωνία, μια λεόντειος συμφωνία, που έδενε χειροπόδαρα τη χώρα και την παρέδιδε στους πιστωτές της. Το μέγεθος της ληστείας αποκαλύπτεται από το γεγονός ότι το δάνειο που είχε πάρει από τις ΗΠΑ ήταν 5,5 εκατομμυρίων δολαρίων και το τελικό ποσό που θα πλήρωνε ήταν κατά 330% μεγαλύτερο!

Πρόκειται για την πρώτη μεγάλης κλίμακας έφοδο του αμερικανικού κεφαλαίου στην Ελλάδα, αφού μέχρι τότε κυριαρχούσε το αγγλικό και το γαλλικό κεφάλαιο. Εξάλλου, όπως είναι γνωστό, από το 1898 είχε επιβληθεί στην Ελλάδα καθεστώς «Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου», με το οποίο δινόταν η δυνατότητα στους μεγάλους πιστωτές της (Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ) να ελέγχουν τα έσοδα και τα έξοδα του κράτους, όπως και να καθορίζουν τον τρόπο πληρωμής των χρεών και των δανείων της.

Η Μακεδονία είναι μια και Νατοϊκή.



ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ Καταστολή και εμπαιγμός για τους εργαζόμενους της πρώην «Καρυπίδης» - Στο απυρόβλητο η εργοδοσία



Συζητήθηκε χτες στη Βουλή η σχετική Επίκαιρη Ερώτηση του ΚΚΕ

Το... «ταξικό πρόσημο» της κυβερνητικής πολιτικής υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων αναδείχθηκε και χτες από τη συζήτηση στη Βουλή της Επίκαιρης Ερώτησης που κατέθεσε ο βουλευτής του ΚΚΕ, Χρήστος Κατσώτης, για τους εργαζόμενους της πρώην «Καρυπίδης».
 Ο βουλευτής του ΚΚΕ, αφού σχολίασε ότι η υπουργός εδέησε τελικά να απαντήσει μετά από δύο μήνες καθυστέρηση, τόνισε ότι οι εργαζόμενοι «που είναι απλήρωτοι 18 μήνες κινδυνεύουν να χάσουν και το σπίτι τους, την ώρα που εσείς ως κυβέρνηση διευρύνετε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και για χρέη προς το Δημόσιο (...) Ο εργοδότης που αρνείται να καταβάλλει τον κόπο, τον ιδρώτα των εργαζομένων, δεν έχει καμία επίπτωση. Αυτή είναι η ταξική, μεροληπτική στάση της κυβέρνησης απέναντι στους εργοδότες, όπως βέβαια και των προηγούμενων κυβερνήσεων».

Ελλάδα. H πρώτη χώρα που αναγνώρισε τα Σκόπια ως Μακεδονία.

Η πρώτη χώρα λοιπόν που αναγνώρισε τα Σκόπια ως «Μακεδονία» ήταν η Ελλάδα!



Ότι και να λένε και όσο και να χτυπιούνται φασίστες και δεξιοί για το όνομα των Σκοπίων, αυτοί ήταν που αναγνώρισαν τα Σκόπια ως «Μακεδονία»! Τα Σκόπια τα αναγνώρισαν de facto ως Μακεδονία οι μετεμφυλιακές κυβερνήσεις οι οποίες την ίδια στιγμή βασάνιζαν και εκτελούσαν τους κομμουνιστές στις φυλακές και στις εξορίες! Τα Σκόπια αναγνωρίστηκαν ως «Μακεδονία» από τους φασίστες που κυβέρνησαν την Ελλάδα μετά την Αγγλοαμερικανική ιμπεριαλιστική επέμβαση δια χειρός του Κωνσταντίνου Καραμανλή!



«Νομοθετικό Διάταγμα υπ’ αριθ. 4009

Στον αστερισμό των ηλιθίων

 

 

ΦΑΚΟΣ ΕΡΥΘΡΑΣ ΕΠΑΦΗΣ: Πάει καιρός τώρα που βεβηλώνονται εβραϊκά νεκροταφεία και κομμουνιστικά σύμβολα στα τέσσερα σημεία του πολιτισμένου ορίζοντα. Κι όταν οι χρυσαυγίτες, μόλις χτες στη Βουλή, ουρλιάζουν “συμμορίτες θα σπάτε πέτρες” χωρίς καμιά επίπτωση, ποιος θα προστατέψει τον καντηνιέρη, ίσως τελικά τον απλό φύλακα της διπλανής μας πόρτας, που τον απείλησαν με πυρά;

Ένα αόρατο νήμα συνδέει τα αγάλματα σ’ όλο τον κόσμο. Είναι τέτοια η ισχύς αυτού του νήματος που δεν γνωρίζει σύνορα, θρησκείες και ιδεολογίες. Λες κι έχει εγκατασταθεί στη φωλιά της, μια μαύρη τρύπα, η γιγάντια αράχνη στον αστερισμό των ηλιθίων κι απλώνει τον ιστό της, τραβώντας πάνω του όλα τα φώτα της δημοσιότητας που εκπαιδεύουν επικοινωνιακά τις μάζες, σε μια σημειολογική ανθολογία του κακού.

Κάλπικη αντιπαράθεση


Πηγή: Eurokinissi

Από τη μία, η κυβέρνηση υλοποιεί με αποφασιστικότητα, με «καρότο και μαστίγιο», παλιά και νέα μέτρα, που κληρονόμησε ή ψήφισε μαζί με τη ΝΔ. Από την άλλη, αξιοποιεί την πλειοδοσία που κάνει η ΝΔ στην αντιλαϊκή της πολιτική, για να πείσει το λαό ότι θα πρέπει να λέει και «ευχαριστώ», που με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ «γλιτώνει τα χειρότερα».

Η ΝΔ, διεκδικώντας εκείνη το χρίσμα από το κεφάλαιο, καταλογίζει στον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι άτολμος στις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις και διαφημίζει τη δική της αποφασιστικότητα να «τρέξει» πιο γρήγορα το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής. Ως στοιχείο «αφερεγγυότητας» και «ασυνέπειας» στην αντεργατική πολιτική αξιοποιεί την «αριστερή» καταγωγή στελεχών του, κάτι που δεν φαίνεται βέβαια να ενοχλεί ιδιαίτερα τους επιχειρηματικούς ομίλους, αφού κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους, ενώ από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αξιοποιείται για «αντιδεξιές» κορόνες. Η μεταξύ τους αντιπαράθεση γίνεται πάνω σε κάλπικες διαχωριστικές γραμμές, που δεν αφορούν στα συμφέροντα των εργαζομένων και του λαού, αλλά στοχεύουν στον εγκλωβισμό τους.

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

ΜΟΝΟΛΟΓΩΝΤΑΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ



 Και ψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα της τρίτης αξιολόγησης από 154 βουλευτές, οι συμπολιτευόμενοι βουλευτές αυξάνονται, με τον πρωθυπουργό να υπεραμύνεται της πολιτικής του και σχεδόν να καμαρώνει για το καλοκαίρι του 2015, γιατί Πήραμε την απόφαση να δώσουμε τη μάχη, να λερώσουμε τα χέρια μας, αλλά να μην αποδράσουμε» επιμένοντας να υποστηρίζει πως με τις επιλογές του απέδειξε πως η αριστερά έχει ρόλο, δεν «αποδρά στα δύσκολα» κι  επιλέγοντας να ειρωνευτεί το ΚΚΕ που «Πορεύεται με τη λογική ότι κάποτε, τη Δευτέρα Παρουσία, θα γίνει η επανάσταση σαν τους χιλιαστές».

Ώρα αντεπίθεσης και όχι αναμονής

Από την απεργιακή κινητοποίηση στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου
Από την απεργιακή κινητοποίηση στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου

Καμία ανοχή δεν πρέπει να δείξουν οι εργαζόμενοι στο κλίμα αναμονής που προσπαθεί να καλλιεργήσει η κυβέρνηση με την προπαγάνδα περί «επόμενης», αισιόδοξης μέρας. Η «επόμενη μέρα» είναι ήδη εδώ και τη ζουν οι εργαζόμενοι που βιώνουν την άγρια εκμετάλλευση στα γκέτο της εργοδοσίας, τα λαϊκά στρώματα που δεν μπορούν να καλύψουν ούτε στοιχειώδεις ανάγκες των ίδιων και των οικογενειών τους.

Τίποτα απ' όλα αυτά δεν θα αλλάξει, χωρίς να ενισχυθεί η ταξική πάλη, χωρίς να δυναμώσουν ο αγώνας και η διεκδίκηση για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών, χωρίς σύγκρουση με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις του, την ΕΕ και τους στόχους τους.

Πάει πολύ...



Στον απόηχο της ψήφισης του αντιλαϊκού πολυνομοσχεδίου την περασμένη Δευτέρα, η κυβέρνηση συνεχίζει να προκαλεί τους εργαζόμενους, προσπαθώντας να δικαιολογήσει με διάφορους τρόπους και να νομιμοποιήσει από διάφορα κανάλια την άθλια διάταξη ενάντια στην απεργία. Ειδικά σ' αυτό το ζήτημα, η κυβέρνηση άλλαξε πολλές φορές την επιχειρηματολογία της, δείχνοντας τη δυσκολία που έχει να πετάξει από πάνω της τη ρετσινιά ενός αντεργατικού μέτρου, που κανένας από τους προηγούμενους δεν τόλμησε να ολοκληρώσει. Ετσι, αρχικά ειπώθηκε πως το μέτρο είναι ένας «έντιμος συμβιβασμός» απέναντι σ' αυτά που ζητούσε το ΔΝΤ για τον συνδικαλιστικό νόμο. Αξιοποίησαν μάλιστα ως «μπαμπούλα» τη ΝΔ, που συμφωνεί και πλειοδοτεί σε μέτρα περιορισμού της απεργίας, για να εγκλωβίσουν τους εργαζόμενους στη λογική του «μικρότερου κακού». Μετά προσπάθησαν να υποβαθμίσουν την αντιαπεργιακή διάταξη, λέγοντας ψέματα ότι έχει περιορισμένο εύρος εφαρμογής. Στη συνέχεα επινόησαν το αισχρό επιχείρημα ότι οι αλλαγές στον τρόπο λήψης της απόφασης για απεργία ενισχύουν τη δημοκρατία στους τόπους δουλειάς (!) και ενθαρρύνουν τάχα τη συμμετοχή των εργαζομένων.