Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Απεργιακές συγκεντρώσεις και πορείες στη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις (VIDEO - ΦΩΤΟ)

 
Απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ έγιναν σε όλες τις πόλεις της Βόρειας Ελλάδας. 

Στη Θεσσαλονίκη η συγκέντρωση έγινε στο Άγαλμα του Βενιζέλου όπου χαιρετισμό απηύθυναν η Μελίνα Τουτσογλίδου, μέλος της Επιτροπής Αγώνα από το εργοστάσιο ανακύκλωσης «Εcomet», η Πελαγία Ουζούνη, μέλος της διοίκησης του ΣΕΤΗΠ Θεσσαλονίκης και εργαζόμενη στη «Vodafone», ο Γιώργος Ευθυμιάδης, γγ του Σωματείου Εργαζομένων στην «Κόκα - Κόλα» Θεσσαλονίκης, ο Νίκος Τοσιούδης, πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων Χημικής Βιομηχανίας Βόρειας Ελλάδας. 

Την κεντρική ομιλία έκανε ο Γιάννης Κουρμούλης, στέλεχος του ΠΑΜΕ, μέλος του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ και πρόεδρος του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού ΑΠΘ. (Δείτε εδώ βίντεο με απόσπασμα της ομιλίας του). 

Στη συγκέντρωση μίλησε, επίσης, η Νόπη Μουστακίδου, πρόεδρος του Πανελλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στις επιχειρήσεις «Καρυπίδης». (Δείτε εδώ βίντεο με απόσπασμα της ομιλίας της). 

Ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης. Την ατμόσφαιρα δόνησαν τα συνθήματα: «Εδώ εδώ μ' αγώνα ταξικό, γιατί εμείς δεν ζούμε με 400 ευρώ», «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά» και «Απλήρωτη εργασία και κάτεργα παντού αυτή είναι η σαπίλα του καπιταλισμού». 
Στην κεφαλή της πορείας βρέθηκαν τα ταξί με τη σημαία της ΠΑΣΕΒΕ ενώ ακολουθούσαν με τα μηχανάκια τους οι εργαζόμενοι στη διανομή τροφίμων από το Σωματείο Επισιτισμού.  

Η απεργιακή κινητοποίηση ολοκληρώθηκε με συμβολική περικύκλωση του Υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης.





902gr

Κομμάτια του παζλ


Διάφορες ενδιαφέρουσες, όσο και αποκαλυπτικές πλευρές της διαπραγμάτευσης για το Κυπριακό προκύπτουν από τα πολλά που γράφονται αυτές τις μέρες στον Τύπο. Για παράδειγμα, γράφτηκε ότι η Τουρκία είναι διατεθειμένη να δώσει έδαφος, με αντάλλαγμα την ισοτιμία στην ομοσπονδιακή διακυβέρνηση με εκ περιτροπής προεδρία ανά τριετία και ότι επιδιώκει ένα μεταβατικό στάδιο εγγυήσεων, με παρουσία του τουρκικού στρατού. Αλλού γίνεται λόγος για τις αμερικανικές πιέσεις, που μεγαλώνουν για να βρεθεί «λύση» στα πρότυπα του «σχεδίου Ανάν», με την Αμερικανίδα αξιωματούχο Βικτόρια Νούλαντ να δηλώνει ότι «ξοδέψαμε πολύ χρήμα και φαιά ουσία για τη λύση, ώστε να την πετάξουμε στα σκουπίδια». Τέλος, κοινή διαπίστωση στον Τύπο είναι ότι η «μάχη» αφορά πρώτα και κύρια τη νομή του ενεργειακού ορυκτού πλούτου της περιοχής. Ολα τα παραπάνω αποτελούν ψηφίδες ενός σύνθετου πεδίου ανταγωνισμών, συμμαχιών και συμβιβασμών, με πολλούς διαφορετικούς παίκτες, που ο καθένας, με την ισχύ που διαθέτει, προσπαθεί να προωθήσει τα ιδιαίτερα συμφέροντά του. Επομένως, όσο πλησιάζει ο επόμενος γύρος της διαπραγμάτευσης, διμερούς και πενταμερούς, ο λαός πρέπει να έχει ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά του. Τώρα φαίνεται καλύτερα ότι η λύση που προωθείται δεν παίρνει για κριτήριο τα πραγματικά συμφέροντα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, αλλά οριοθετείται από τις επιδιώξεις ανταγωνιζόμενων κρατών και μονοπωλιακών ομίλων. Λύση προς όφελος των λαών χωρίς σύγκρουση με όλο το πλέγμα των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και εύθραυστων συμβιβασμών δεν μπορεί να υπάρξει.

ΠΑΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ



Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Στιγμιότυπα


Πρώτο στιγμιότυπο 

Ο θάνατος του γηραιού πρώην δικτάτορα Φιντέλ Κάστρο οριοθετεί κατά πάσα πιθανότητα το τέλος μιας εποχής (...) Η Κούβα ήταν μετά την επανάσταση του 1959 το μοναδικό παράδειγμα καθεστώτος «υπαρκτού σοσιαλισμού» στην αμερικανική ήπειρο. Εδώ και χρόνια όμως έχει αρχίσει μια πορεία «κινεζοποίησης», δηλ. διατήρησης του αυταρχισμού σε πολιτικό επίπεδο, με ταυτόχρονη σταδιακή στροφή προς τον καπιταλισμό στο οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο (...) Ο εκλιπών ήταν μια αντιφατική φυσιογνωμία, αφού επαγγέλθηκε την κοινωνική απελευθέρωση και ηγήθηκε της ανατροπής του αυταρχικού καθεστώτος Μπατίστα, αλλά κατέληξε να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός νέου τύπου αυταρχισμού. ("Μια αντιφατική φυσιογνωμία", Το Βήμα, 4/12/2016)
Μήπως μπορείτε να μαντέψετε τι σόι καπνό φουμάρει ο συντάκτης του παραπάνω κειμένου; Αν σκεφτήκατε κάτι ανάμεσα σε Νέα Δημοκρατία, ΠαΣοΚ ή Ποτάμι, πέσατε έξω. Ο άνθρωπος που αποκαλεί ευθέως δικτάτορα τον Φιντέλ και χρησιμοποιεί τον όρο "υπαρκτός σοσιαλισμός" μέσα σε εισαγωγικά δεν είναι συντηρητικός, δεν είναι δεξιός. Είναι... αριστερός! Είναι ο συνταγματολόγος ευρωβουλευτής τού ΣυΡιζΑ Κώστας Χρυσόγονος! Αριστερά με την βούλα.

Τι λέει ο κομμουνιστής κ. Κατρούγκαλος για όλα αυτά;

Πολύ σωστά, κύριε Χρυσόγονε! Τί είναι οι καναλάρχες για να διώκονται ποινικά; Δικτάτορες;

Το ζήτημα πια έχει τεθεί: Ή θα εξακολουθούμε να γονατίζουμε όπως αυτός ο δραπέτης ή θα σηκώσουμε άλλον πύργο ατίθασο απέναντί τους....



 
Ο ΔΟΥΛΟΣ
 
Ο Δούλος που δραπέτευσε
έλεγε προσευχές στους φιλήσυχους πολίτες
γονατίζοντας σε λιγδωμένα προσκέφαλα.
Εγώ δεν ήλπιζα πως μπορεί να σωθεί.
Οι χωροφύλακες έχουν γερή όραση-
δεν διαλύονται με αυταπάτες και ψυχοσάββατα.

Τώρα αυτός που επέμενε να ρωτάει
φαίνεται θάταν αποφασισμένος για θάνατο
ή θάταν κρυφός κατάσκοπος που δεν φοβάται.

Εγώ πάντως
εξακολουθούσα να βλέπω τον επερχόμενο
          μεσαίωνα
με φάλαγγες πιστών
με αργυρά δισκοπότηρα αφρίζοντα αίμα
με σημαιοστολισμούς και παρελάσεις
με ραβδούχους καλοθρεμμένους καλόγερους
εικόνες από παλιές εκστρατείες
                                              και τυφεκισμούς
ήρωες με αυστηρά βλέμματα
Άμες δε γ' εσόμεθα
πληρωμένη εκπαίδευση
θεός αγέρας τα στοιχεία της φύσεως
                         κλειδωμένα στην εποχή σε χάλκινα
                                                      θησαυροφυλάκια.

Αν άξαφνα σας γεννηθεί το ερώτημα
πώς τα κατάφερε αυτός ο θνητός
μέσα σ' αυτό το βαρύγδουπο διαπασών των ύμνων
να δραπετεύσει με αληθινό λαμπερόν ήλιο
με αληθινές εξαρτήσεις του βίου -
αν δεν μπορείτε να καταλάβετε
τι τον οδήγησε σ' αυτό το τελευταίο διάβημα
πού βρήκε την έξοδο αφού γύρω ήταν μπετόν
αφού γύρω τραγούδαγε η φοιτήτρια
ένα τραγούδι ιστορικό παλιών ηρώων
τότε
δε θάχετε δει κάτι κρυφές μικρές πόρτες
όμως ολοφάνερες στα μάτια των ειδικών
δε θάχετε δει το ραγισμένο τοίχο
                                 όπου βλασταίνουν κάτι φυτά
πάνω σ' ασβέστη κίτρινο απ' την πολυκαιρία.

Το ζήτημα πια έχει τεθεί:

Ή θα εξακολουθούμε να γονατίζουμε
όπως αυτός ο δραπέτης
ή θα σηκώσουμε άλλον πύργο ατίθασο 
απέναντί τους.

Μιχάλης Κατσαρός, Κατά Σαδδουκαίων, Θεμέλιο, Αθήνα 1983, 6η έκδοση
 


Μνημόνια διαρκείας



Η κατοχύρωση των αιματοβαμμένων «πρωτογενών πλεονασμάτων» με βάθος χρόνου που μπορεί να φτάσει μέχρι και το 2028, η χρονική επέκταση και «αναβάθμιση» του αυτόματου «δημοσιονομικού κόφτη», η διαχείριση του ελληνικού κρατικού χρέους με ορίζοντα το 2060 κ.ά. αποτελούν ορισμένες από τις «νέες» αντιλαϊκές παραμέτρους της διαπραγμάτευσης και των συνεννοήσεων ανάμεσα στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και Ευρωζώνη - ΔΝΤ.

Τα παραπάνω αποτυπώνονται στην προχτεσινή απόφαση του Συμβουλίου Γιούρογκρουπ. Οπως τονίζεται στην επίσημη ανακοίνωση, «η συμφωνία σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα για την επίτευξη του συμφωνημένου δημοσιονομικού στόχου για το 2018 (πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ), καθώς και μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας σε όρους κόστους, συμπεριλαμβανομένων περαιτέρω ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων για την αγορά εργασίας, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και την άρση των εμποδίων για επενδύσεις». Την ίδια ώρα, η συγκυβέρνηση, σε ένα «ρεσιτάλ» κάλπικων υποσχέσεων και αποπροσανατολισμού, λέει ότι η διαχείριση του χρέους «αποτελεί εθνική επιτυχία» και ότι «στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων», κρύβοντας δηλαδή το προφανές, ότι η όποια ελάφρυνση του χρέους σημαίνει νέα βάρβαρα μέτρα και ένταση της εκμετάλλευσης για τους εργαζόμενους και μάλιστα με ορίζοντα δεκαετιών.

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

ΑΛΕΞΗΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ Ένα παράδειγμα «ιατρικοποίησης» κοινωνικών συμπεριφορών



riot1

ΗΛΙΑΣ ΜΙΧΑΛΑΡΕΑΣ* ΗΛΙΑΣ ΜΙΧΑΛΑΡΕΑΣ* • 6 Δεκεμβριου 2016
 
Με αφορμή την συμπλήρωση οκτώ χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και με δεδομένο ότι, χρόνια τώρα εκτυλίσσεται μια προσπάθεια ιατρικοποίησης κοινωνικών συμπεριφορών, κρίνεται σκόπιμη η αναδημοσίευση σχετικού άρθρου που δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη την 1/1/2009. Mέσα σε συνθήκες μιας γενικευμένης κοινωνικής και οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού οξύνονται οι αντιθέσεις του συστήματος και δημιουργούνται προϋποθέσεις ρήξεων και ανατροπών. Ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός και οι ανάγκες για περισσότερο κέρδος οδηγούν χιλιάδες ανθρώπους στην ανεργία, διαλύουν ακόμα και αυτό το αστικό κράτος πρόνοιας, ιδιωτικοποιούν την Παιδεία και την Υγεία και κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Το αστικό κράτος, αντιμέτωπο με την κρίση του, ενισχύει την πολιτική του εξουσία με τρομονόμους και κατασταλτικούς μηχανισμούς.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν να πέσει νεκρός από τη σφαίρα των δυνάμεων καταστολής και ο 15χρονος Αλέξης. Ο θάνατος του άτυχου Αλέξη εξοργίζει κάθε υγιώς σκεπτόμενο άνθρωπο. Εκείνο όμως που εξοργίζει περισσότερο είναι η προσπάθεια που γίνεται, ώστε να δικαιολογηθεί ο φόνος από κάποιες υποτιθέμενες παρεκκλίνουσες συμπεριφορές του 15χρονου παιδιού.

Αυτή η προσπάθεια πρέπει να μας ανησυχεί ιδιαίτερα γιατί δε γίνεται τυχαία. Κρύβει βαθιά μέσα της φασιστικές απόψεις για «καθαρές» κοινωνίες. Ο βασικός στόχος είναι η αντιμετώπιση του οργανωμένου εργατικού – λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος με τρόπους και τεχνικές που θα διασφαλίζουν ταυτόχρονα τη χειραγώγηση των μαζών. Έτσι, η έννοια των «καθαρών» κοινωνιών αφορά σε μια πρώτη φάση τους ξένους οικονομικούς μετανάστες, τους φτωχούς, τους αλκοολικούς, τους ανέργους, τους άστεγους, τους τοξικομανείς, τους τρελούς, τα παιδιά που εκφράζουν το θυμό τους με τρόπους που η κυρίαρχη ιδεολογία έχει καθορίσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα μαθήματα του αστικού Τύπου προς τους μαθητές για τους τρόπους εφόδου στα αστυνομικά τμήματα. Αυτός ο αστικός Τύπος στο παρελθόν, σήμερα, αύριο δε διστάζει να βαφτίζει αυτά τα ίδια παιδιά σαν παιδιά με παραβατικές και αποκλίνουσες συμπεριφορές και να τα ανάγει σε εξιλαστήρια θύματα της κοινωνίας που υπηρετεί. Δημιουργούνται δηλαδή οι προϋποθέσεις ώστε ο αστυνομικός έλεγχος και η καταστολή όσων εξεγείρονται να νομιμοποιούνται από την ιατρικοποίηση και ψυχολογικοποίηση κοινωνικών συμπεριφορών και φαινομένων.

Προς ΣΥΡΙΖΑ: Υπάρχει πάτος; – Θα γίνετε και «πλυντήριο» των ναζί;;;!!!

kammenos-kasidiarhs-vitsas 
 
ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ • 6 Δεκεμβριου 2016 
 

Προς ΣΥΡΙΖΑ: Υπάρχει πάτος; – Θα γίνετε και «πλυντήριο» των ναζί;;;!!!

    Κανονικά το ερώτημα που θα έπρεπε να τεθεί εισαγωγικά είναι «αν υπάρχει φιλότιμο». Αλλά το ερώτημα αυτό έχει απαντηθεί («δεν υπάρχει»). Αφήστε που ζούμε και σε εποχές που να μιλάς για φιλότιμο θεωρείται «πασέ». Εκτός αν ακούγεται από το στόμα του Ομπάμα. Τότε μόνο η λέξη «φιλότιμο» αποκτά περιεχόμενο και όσοι τους τρέχουν τα σάλια από δουλοπρέπεια, σπεύδουν γεμάτοι συγκίνηση να χειροκροτήσουν. Κατά τα λοιπά η χρήση της από οποιονδήποτε άλλον θεωρείται… λαϊκισμός.

   Ας αφήσουμε, λοιπόν, το φιλότιμο κι ας έρθουμε στα καθέκαστα. Ο Καμμένος είναι ο υπουργός Άμυνας.

    Εδώ να θυμίσουμε ότι ο Τσίπρας που βγάζει επικήδειους για τον Κάστρο είναι ο ίδιος που γλύφει την Μέρκελ. Που λατρεύει τον Ομπάμα. Που ψηφίζει Μνημόνια με τον Μητσοτάκη. Και που συγκυβερνάει με τον Καμμένο.

«ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ» ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ

Καταγγέλλει την παραχώρηση του πρώην στρατοπέδου «Παύλου Μελά» στους επιχειρηματίες

 

 
 
Την είσοδο των επιχειρηματικών συμφερόντων στο πρώην στρατόπεδο «Παύλου Μελά» και με τη «βούλα» της Δημοτικής Αρχής, καταγγέλλει η παράταξη της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στο Δήμο Παύλου Μελά.

Υπενθυμίζεται ότι μετά από διαβουλεύσεις πάνω από δύο χρόνων για την παραχώρηση του πρώην στρατοπέδου, η διοίκηση του δήμου έφερε την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη για συζήτηση και ψήφιση στο Δημοτικό Συμβούλιο τη σύμβαση.

Στην ανακοίνωση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» τονίζεται:

«Μετά από διαβουλεύσεις πάνω από δύο χρόνια για την "παραχώρηση" του πρώην στρατοπέδου "Παύλου Μελά", η διοίκηση του δήμου έφερε την 1η Δεκέμβρη για συζήτηση και ψήφιση στο Δημοτικό Συμβούλιο τη σύμβαση παραχώρησης.

Τελικά, κάτω από τις διαμαρτυρίες και τη δυναμική παρέμβαση πολιτών ματαιώθηκε η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, χωρίς να ακουστούν οι απόψεις και οι θέσεις κάθε παράταξης. Επί της ουσίας όμως οι θέσεις των παρατάξεων είναι λίγο πολύ εκφρασμένες και πέρα από επιμέρους διαφοροποιήσεις που μπορεί να εκφραζόταν κατά την συζήτηση, η πορεία της δήθεν παραχώρησης του στρατοπέδου έχει ήδη δρομολογηθεί.

Την ... προπονεί το κεφάλαιο


«Ισοπαλία» στα Εργασιακά διαπιστώνει η κυριακάτικη «Αυγή», αναφερόμενη στην τροπή που (όπως όλα δείχνουν) θα πάρει η διαπραγμάτευση σε ό,τι αφορά κομβικά σημεία της μεταρρύθμισης στην αγορά εργασίας. Ποια ακριβώς είναι η ισοπαλία; Οτι η κυβέρνηση θα συμφωνήσει να παραμείνει ως έχει τουλάχιστον μέχρι τον Οκτώβρη ή το Νοέμβρη του 2017 το σημερινό άθλιο καθεστώς, όπου δεν ισχύει η επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων και η αρχή της ευνοϊκότερης σύμβασης, με αποτέλεσμα οι ατομικές και επιχειρησιακές συμβάσεις με μισθό στο ύψος του κατώτερου να διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τις αμοιβές σε επίπεδο κλάδου. Σε τι άλλο συνίσταται η «ισοπαλία»; Στο ότι η μεταρρύθμιση για τις ομαδικές απολύσεις θα αναμένει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, την οποία άλλωστε η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι θα σεβαστεί. Επομένως: Οπως όλα δείχνουν, στα άλλα κεφάλαια της συζήτησης για τα Εργασιακά (π.χ. συνδικαλιστικός νόμος) κυβέρνηση και «θεσμοί» έχουν συμφωνήσει για νέες ανατροπές. Και στα «ανοιχτά» μέτωπα, η κυβέρνηση δείχνει διάθεση να παρατείνει το σημερινό άθλιο καθεστώς μέχρι να «ωριμάσουν» οι συνθήκες για νέα μέτρα, σ' έναν περίπου χρόνο από σήμερα. Μετά από αυτά, η «Αυγή» πανηγυρίζει για ισοπαλία! Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση ποτέ δεν «έπαιξε μπάλα» για λογαριασμό του λαού στη διαπραγμάτευση, αφού την ...προπονεί το κεφάλαιο. Οσο για το σκορ, ο καημός του κουαρτέτου και της κυβέρνησης είναι να σκοράρουν από τα αποδυτήρια σε βάρος του λαού, που καλείται να παίξει επίθεση, όχι με όρους ποδοσφαιρικούς, αλλά με την οργανωμένη συμμετοχή του στους αγώνες, όπως η απεργία μεθαύριο Πέμπτη.

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Σχόλιο για τη μετάβαση βουλευτών των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - Χρυσής Αυγής στο Καστελόριζο


 
 
Σε σχόλιό του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σχετικά με τη μετάβαση βουλευτών των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - Χρυσής Αυγής στο Καστελόριζο αναφέρει:

«Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ απ’ την πρώτη στιγμή δήλωσε ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει στις "παράτες" και τους ψευτολεονταρισμούς του υπ. Άμυνας, Π. Καμμένου, την ίδια στιγμή που αυτός και η κυβέρνησή του στηρίζουν, με όλους τους τρόπους, την παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, η οποία αποτελεί παράγοντα αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων και υπόθαλψης της τουρκικής επιθετικότητας.

Η σύνθεση τελικά της αποστολής, με τους κυβερνητικούς βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αγκαλιά με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής, δείχνει ότι τέτοιες ενέργειες ανοίγουν επικίνδυνους δρόμους».

Σημειώνεται ότι το πρωί, τις  νησίδες Ρω και Στρογγύλη επισκέφθηκε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος, ο αναπληρωτής υπουργός, Δημήτρης Βίτσας και 9 βουλευτές, του ΣΥΡΙΖΑ, των Ανεξάρτητων Ελλήνων, της Χρυσής Αυγής, της Ένωσης Κεντρώων, μέλη της επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, συνοδευόμενοι από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και τον αρχηγό ΓΕΣ. Στη συνέχεια θα μεταβούν στο Καστελόριζο. 

902gr

Η Τρομοκρατία της "δημοκρατικής" Αμερικής κατά της "δικτατορικής" Κούβας


Οι ΗΠΑ έχουν τρομοκρατήσει την Κούβα για πάνω από 50 χρόνια.

Τα εγκλήματα τους - και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για εγκλήματα - τα έχουν επανειλημμένα και συνεχώς διαπράξει σε βάρος του γειτονικού λαού της Κούβας κατά τη διάρκεια των τελευταίων αυτών πέντε δεκαετιών.

Εγκλήματα που ακόμη και πρώην κυβερνητικοί λειτουργοί των ΗΠΑ έχουν παραδεχθεί ότι έγιναν.

Από την Επανάσταση του 1959, οι ΗΠΑ έχουν εισβάλει απροκάλυπτα στο νησί, αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν, επέβαλαν εμπορικές κυρώσεις - εμπάργκο, κατασκόπευσαν, έθρεψαν και υπέθαλψαν τρομοκράτες, διέπραξαν αεροπειρατείες, κατασκεύασαν ψέμματα, πολιόρκησαν με προπαγάνδα και συγκάλυψαν πλήθος εκστρατειών που σκοπό είχαν ένα και μόνο πράγμα: την ανατροπή της κυβέρνησης Κάστρο και του σοσιαλιστικού του κράτους.

Σε μια βιογραφία του Κένεντι, περιλαμβάνονται προσωπικές του σημειώσεις της συνεδρίασης του Λευκού Οίκου στις 4 Νοεμβρίου του 1961, οι οποίες παρουσιάζουν τον στόχο και την αποφασιστικότητά του: "Η ιδέα μου είναι να ανακατευτούμε στα πράγματα στο νησί με κατασκοπεία, δολιοφθορά, διαταραχές, που θα διεξαχθούν μάλιστα από Κουβανούς. Δεν ξέρω αν θα είμαστε επιτυχείς στην ανατροπή του Κάστρο, αλλά δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε."

Για το καλό μας...


Από τις διαπραγματεύσεις της «αξιολόγησης» «θα κριθεί αν θα βγούμε από την κρίση με την κοινωνία όρθια ή αν θα βγουν από την κρίση μόνο οι εργοδότες, εφόσον οι εργαζόμενοι, χωρίς δυνατότητες διαπραγμάτευσης και νομικού πλαισίου διεκδίκησης, θα καταδικαστούν σε κρίση διαρκείας...»: Αυτόν τον ύμνο κοροϊδίας διαβάσαμε στην «Αυγή». Σύμφωνα με την «Αυγή», οι εργαζόμενοι μάλλον πρέπει να πουν κι «ευχαριστώ» για το σφαγείο που τους ετοιμάζουν η κυβέρνηση, οι εργοδότες και το κουαρτέτο. Αν πάρει κανείς στα σοβαρά όσα γράφει, το συμπέρασμα είναι ότι για το καλό των εργαζομένων μπαίνει οριστική σφραγίδα στην άγρια επίθεση που δέχτηκαν τα τελευταία χρόνια. 
Για το καλό τους αυξάνονται τα ποσοστά των ομαδικών απολύσεων και ψήνεται η θεσμοθέτηση νέων εμποδίων στη συνδικαλιστική δράση. 
Για το καλό των εργαζομένων απελευθερώνεται πλήρως η δράση των δουλεμπορικών γραφείων, που πρόσφατα έφερε στη Βουλή η κυβέρνηση. 
Με βάση τα παραπάνω, είναι απορίας άξιο πώς αντέχει τόσα αλύπητα χτυπήματα από την κυβέρνηση η εργοδοσία...

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Οι ζευγάδες φεύγουν, μωρέ! Η σπορά μένει…




Ένας ζευγάς  έφυγε αλλά άφησε τέτοια σπορά που την τρέμουν και γι΄ αυτό τον συκοφαντούν!    

 Οι ζευγάδες φεύγουν, μωρέ! Η σπορά μένει. Και φουντώνει. Και μεγαλώνει. Και καρπίζει. Και ρίχνει νέους σπόρους στη γη. 
Και οι κύκλοι επαναλαμβάνονται. Έτσι νόμιζε και η γενιά του 1912-1913 ότι είναι η τελευταία ηρωική γενιά. Και τι θα γίνει ο τόπος μόλις φύγει. Μα ήρθε η γενιά του ’40, η νέα σπορά, και ανέβασε πιο ψηλά τη σημαία του αγώνα. 
 


Έτσι λέει κάθε γενιά – ταυτίζοντας τον εαυτό της με την ιστορία. Και λησμονά τη σπορά. Που έρχεται πολύ βαθιά από το παρελθόν και πηγαίνει πολύ βαθιά στο μέλλον. Βλέπεις, μωρέ, αυτά τα νιάτα γύρω σου, που νομίζεις πως είναι ξεστρατισμένα και συμβιβασμένα; Κούνια που σε κούναγε. Μόλις υπάρξει μια σπίθα, αυτά τα νιάτα θα γίνουν πυρκαγιά, θα γίνουν ηφαίστειο. Και θα αποδειχθούν καλύτερα από τη γενιά των πατεράδων τους και των παππούδων τους. Και θα σηκώσουν τη σημαία του αγώνα μέχρι τον ήλιο. Είναι η σπορά, σου λέω…

Χαρίλαος Φλωράκης!!!

Shell και Chevron Πικ Νικ στη Νιγηρία



nighria

Η βιομηχανική Δύση εκπροσωπεί έναν πολιτισμό που με μεγάλη αποτελεσματικότητα εφαρμόζει πρακτικά μια εξουσία  που επιδόθηκε σε ευρεία κλίμακα και με αξιοσημείωτη επιτυχία στο δουλεμπόριο,  στον αποδεκατισμό, την εξόντωση ή στην καλύτερη των περιπτώσεων στον εκτοπισμό των ιθαγενών λαών των αποικιών τους, επιβάλλοντας την απόλυτη εξουσία του ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο. Με το πέρασμα των χρόνων οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι ευρωπαϊκές αποικιακές δυνάμεις συνολικά, εφάρμοσαν σε πλανητικό επίπεδο ένα καθεστώς εξουσίας πολυεθνικών εταιριών, στα πλαίσια της οποίας η διακυβέρνηση τους, ως κληρονόμοι, συνεχιστές και εκσυγχρονιστές της παλιάς αποικιοκρατίας, συμβαδίζει με την ανεξέλεγκτη βία ενάντια σε όσους δεν υποκύπτουν σ’ αυτήν.

Εν κατακλείδι οι εταιρείες είναι στην ουσία εξουσιαστές που τα κράτη τους δεν είναι χαραγμένα σε κανέναν χάρτη.

Ποια αλήθεια είναι τα πραγματικά κοινά χαρακτηριστικά που μπορεί να έχουν χώρες όπως η Νιγηρία, η Αγκόλα, το Κονγκό, η Λιβύη, η Γκαμπόν, το  Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, το Σουδάν, η Βενεζουέλα, το Περού, το Ιράν το Τρινιντάντ, το Κατάρ, το Τομπάγκο, το Κουρασάο και η Σαουδική Αραβία;

Τι άλλο από την κατάρα του πετρελαίου και την τιμή να γράφουν νόμους με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν οι εταιρείες να ανθούν ώστε να ικανοποιούνται οι ανάγκες των μετόχων τους. Οι τοπικές άρχουσες τάξεις ωστόσο χάρη στα πετροδολάρια έχουν παγιώσει τον πλούτο και την ισχύ τους.  Εν τω μεταξύ, σε αυτές τις χώρες, άλλες απαραίτητες οικονομικές δραστηριότητες, όπως η γεωργία, η βιοτεχνική παραγωγή ή η αλιεία, περνούν σε δεύτερη μοίρα από το κράτος διότι είναι πιο εύκολο και ίσως πιο φτηνό να εισάγεις αγροτικά ή βιοτεχνικά προϊόντα παρά να τα παράγεις, εφόσον διαθέτεις χρήματα. Η υπόλοιπη οικονομία όμως αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού έτσι η τοπική διεφθαρμένη Ελίτ δανείζεται υπέρογκα ποσά από τις «αγορές» οι οποίες παρέχουν με χαρά τα χρήματα αφού εγγυητής για τα δάνεια μπαίνει το πετρέλαιο. Μα και αυτά τα χρήματα καταλήγουν σε ιδιωτικούς λογαριασμούς της αρχούσας τάξης που βρίσκονται θαμμένοι σε κάποιο καντόνι της Ελβετικής Συνομοσπονδίας.