οι μάχες δίνονται στο δρόμο.


Αυτή η σελίδα δημιουργήθηκε από την ανάγκη να προβληθούν ακόμη περισσότερο οι αγώνες και οι δράσεις μας, ενάντια σε ότι υποβαθμίζει και καταστρέφει την ζωή μας.
Τα σχόλια είναι ελεύθερα και ο καθένας μπορεί να εκφράσει την άποψή του. Η αντιγραφή μέρους η ολοκληρης ανάρτησης είναι ελεύθερη, αρκεί να αναφέρεται η πηγή τους.

EΠIKOIΝΩΝΙΑ drasistooraiokastro@gmail.com

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Οι αστοί από την μια κατηγορούν τα σοβιετικά καθεστώτα για την μη διεξαγωγή εκλογών κι από την άλλη ισχυρίζονται ότι οι εκλογές αποσταθεροποιούν μια χώρα, η οποία μάλιστα δεν βρίσκεται σε συνθήκες επαναστατικής διαδικασίας.

Δημοκρατία; Ποια δημοκρατία;

Γράφει ο Cogito ergo sum // Στο ατέχνως
Άντε ξανά τα ίδια. Μιας και δεν είχαμε τίποτε σημαντικότερο να μας απασχολήσει, ξαναπιάσαμε το γνωστό θέμα: θα γίνουν ή δεν θα γίνουν πρόωρες εκλογές;
Ο Καμμένος απειλεί τους δανειστές ότι, αν μας παραζορίσουν, θα πάμε στις κάλπες. Η Γεροβασίλη δεν βλέπει κάλπες. Ο Θεοδωράκης ούτε ν’ ακούει δεν θέλει για κάλπες, γιατί οι επόμενες κάλπες θα είναι μάλλον οι τελευταίες του κόμματός του. Ο Μητσοτάκης δεν βιάζεται για κάλπες, επειδή θέλει πρώτα να οργανώσει το κόμμα του αλλά και να προλάβει η κυβέρνηση να τελειώσει με το ασφαλιστικό. Με δυο λόγια, όλοι δείχνουν ένα κάλπικο ενδιαφέρον για τις κάλπες, ανάλογα με το τι τους βολεύει. Άλλωστε, οι κάλπες ήσαν πάντοτε η α λα καρτ πεμπτουσία της δημοκρατίας.

Κατ’ αρχάς, επιτρέψτε μου να σχολιάσω λίγο αυτό το τελευταίο, δηλαδή ότι οι εκλογές είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας. «Πεμπτουσία» είναι κάτι που… δεν υπάρχει! Κοντά στα τέσσερα γνωστά στοιχεία του κόσμου (γη, αέρας, νερό, φωτιά), οι αρχαίοι έβαλαν κι ένα πέμπτο (αιθέρας), το οποίο υπέθεταν ότι υπάρχει, επειδή έπρεπε να υπάρχει κάτι που να δίνει την ζωή. Λίγο-πολύ, λοιπόν, «πεμπτουσία» είναι κάτι σημαντικό, που θα έπρεπε να υπάρχει αλλά δεν το έχουμε δει.

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Το Στάλινγκραντ θα τους πονά για πάντα



Το Στάλινγκραντ θα τους πονά για πάντα


Γράφει ο Νίκος Μόττας* // Στο Ατέχνως
Δύο είναι οι ημερομηνίες που οι φασίστες-νεοναζί όπου γης απεχθάνονται όπως ο διάολος το λιβάνι: η πρώτη είναι η 9η Μάη, ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών. Τότε που η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο υψώνονταν στο Ράϊχσταγκ και το χιτλερικό κτήνος συντρίβονταν μια και καλή μέσα στην ίδια του την έδρα, το Βερολίνο. Η δεύτερη ημερομηνία είναι η 2η Φλεβάρη που σηματοδοτεί τη μεγαλειώδη, αποφασιστικής σημασίας για την έκβαση του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, νίκη του Κόκκινου στρατού επί των ναζιστικών στρατευμάτων στο Στάλινγκραντ.
Πρόσφατα, με αφορμή εκδήλωση-αφιέρωμα της ΚΝΕ στην επέτειο των 73 χρόνων από το θρίαμβο του Στάλινγκραντ, τα χιτλερικά απομεινάρια της φασιστικής Χρυσής Αυγής βρήκαν την ευκαιρία για αντικομμουνιστικό δηλητήριο: «Μάλιστα! Μόνο που δεν υπάρχει πλέον πόλη που να ονομάζεται Στάλινγκραντ. Το πρώην Στάλινγκραντ λέγεται τώρα Βόλγογκραντ. Επίσης, δεν υπάρχει πλέον Σοβιετική Ένωση. Την έφαγε η… μαρμάγκα, εδώ και μια 25ετία. Τέλος, δεν υπάρχει πλέον Κόκκινος Στρατός. Κομμούνια, αφήστε τα… τσακίσματα, γιατί το κεντρικό μαγαζί κατέβασε ρολά. Πως είναι δυνατόν να υπάρχει ακόμα το… υποκατάστημα;». Τέτοια έγραφαν σε μια απ’ τις εμετικές ιστοσελίδες τους.
Προφανώς, η απέχθεια του χρυσαυγίτικου εσμού απέναντι στο ιστορικό ορόσημο του Στάλινγκραντ, όπως επίσης απέναντι στην ΕΣΣΔ και τον ηρωϊκό Κόκκινο Στρατό, δεν προκαλεί καμία έκπληξη. Αντιθέτως, είναι απόλυτα λογικό για τους ιδεολογικούς απογόνους του Χίτλερ, του Γκέμπελς και του Μουσολίνι να αφρίζουν από αντικομμουνιστικό αμόκ όταν θυμούνται πως ο σοβιετικός λαός- του Στάλιν και του Ζούκωφ τα παιδιά- τους έστειλε εκεί που πραγματικά ανήκουν: Στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.

Με τις γιαγιάδες ή με τους φασίστες;

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

    Ο νέος φρικτός απολογισμός μιλούσε – μέχρι χτες το μεσημέρι – για ακόμα 27 νεκρούς στο Αιγαίο.

    Κόντρα, λοιπόν, στα στερεότυπα που επικρατούν τόσο στην ΕΕ της αναβίωσης του φασισμού και του σιδερόφρακτου ρατσισμού, όσο και στα «μυαλά» των εγχώριων «ούγκανων» της πατριδοκαπηλείας, επιβάλλεται να επισημανθεί για μια ακόμα φορά:  


  
  Πρώτον, οι μετανάστες είναι άνθρωποι. Συνεπώς κάθε πολιτική πράξη, κάθε πολιτική τοποθέτηση γύρω από την αντιμετώπιση του οξύτατου προσφυγικού και μεταναστευτικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας κρίνεται και αποκαλύπτεται, κατ' αρχάς, από αυτό: Από το αν προσεγγίζει το πρόβλημα με γνώμονα ότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους. ‘Η από το αν, τελικά - όποιον μανδύα κι αν μετέρχεται ο λόγος της - εισηγείται την αντιμετώπιση των μεταναστών  σαν να ήταν «ζώα», «υπάνθρωποι», «εγκληματίες» και σαν «σμήνη εισβολέων».
  
  Οι ναζί κάνουν ακριβώς αυτό: Αξιοποιούν το προσφυγικό ως φόντο για τη διάχυση στην κοινωνία του δηλητηρίου της απανθρωπιάς, του ρατσισμού, της πατριδοκαπηλίας, του φασισμού.
  
 Δεύτερον, όποιος κάνει ασκήσεις απανθρωπιάς πάνω στο σώμα του μετανάστη, στην πραγματικότητα «εκπαιδεύει» την κοινωνία να φέρεται απάνθρωπα, να αποδέχεται ή να μην αντιδρά στην απανθρωπιά του ισχυρού, του δυνατού, του καταπιεστή, όταν αυτή εκδηλώνεται απέναντι στον κάθε ανίσχυρο, στον κάθε αδύναμο, στον κάθε ανήμπορο, στον κάθε καταπιεσμένο. Η απανθρωπιά δεν γνωρίζει σύνορα. Δεν σταματά στον μετανάστη – άνθρωπο. Παραμένει απανθρωπιά όταν έχει απέναντί της τον εργάτη – άνθρωπο. Τον συνταξιούχο – άνθρωπο. Τον αγρότη – άνθρωπο. Τον απεργό – άνθρωπο. Τον διαδηλωτή – άνθρωπο. Τον απολυμένο – άνθρωπο. Τον άνεργο – άνθρωπο.
  
  Η απανθρωπιά, όταν πάρει το πάνω χέρι, δεν σταματά μπροστά σε χρώμα, σε θρησκεία, σε φυλή, σε αλλοδαπό ή σε γηγενή.
   

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

24 χρόνια από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ

Ήταν 7 Φλεβάρη 1992 όταν υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ με βάση την οποία δημιουργήθηκε και τυπικά η Ευρωπαϊκή Ένωση.



... Ψηφίσανε το Μάαστριχτ, πληρώνει ο λαός !!!!!


Λεβεντιά καμαρωτή σε βρωμερή αποστολή…

lagos-leventia-kamarwth

Ο κύριος «να πάθετε καρκίνο όλοι σας» βρίσκεται εδώ και καιρό σε διατεταγμένη υπηρεσία «λαγού»! Στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή για τα αγροτικά προβλήματα όχι μόνο δεν βρήκε να πει κουβέντα για τους φτωχούς αγρότες, αλλά έλουσε αυτούς που υπερασπίζονται την φτωχή αγροτιά με διάφορους χαρακτηρισμούς. Ο  λεβέντης αυτός πολιτικός χαρακτήρισε τις προτάσεις για προστασία και ενίσχυση των φτωχών αγροτών «ανεδαφικές»  και είπε γι’ αυτούς που κάνουν τέτοιες προτάσεις ότι έχουν μείνει στην εποχή του Στάλιν! Σίγουρα η διασκεδαστική αυτή φιγούρα μπερδεύτηκε λίγο στην εκφορά των λέξεων, προσπαθώντας από βόρβορος και εκτοξευτής καρκίνου να μετατραπεί σε μελιστάλακτο σαλιάρικο ανθρωπάκι, διότι σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελε να παινέψει τον Στάλιν, όπως τελικά έκανε με τις βλακείες που είπε! Γιατί πως αλλιώς να εκλάβουμε το ότι η προστασία και ενίσχυση των φτωχών αγροτών παραπέμπει στην εποχή του Στάλιν!

Αυτό που είναι σίγουρο για τις προθέσεις αυτού του «αχυράνθρωπου», τον οποίο το σύστημα έφερε στο προσκήνιο προκειμένου να δει πόσο μπορεί να επιβληθεί στη συνείδηση του λαού μέσω της προπαγάνδας, ώστε να τον κάνει να ψηφίσει κατά χιλιάδες έναν άνθρωπο που για δεκαετίες διασκέδαζε τα πλήθη με τις σαχλαμάρες και τις ανισσοροπίες του στις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, είναι ότι προσπαθεί να γυρίσει τον λαό πίσω, αλλά όχι στην εποχή του Στάλιν, που όπως ο ίδιος παραδέχτηκε υπήρχε προστασία των φτωχών αγροτών. Η φιγούρα αυτή που αν δεν είχε γίνει επικίνδυνη θα ήταν κωμική, όπως ήταν τα χρόνια που παρίστανε τον τσαρλατάνο στα τηλεοπτικά κανάλια, θέλει να γυρίσει τον λαό πίσω στο 1885, στην εποχή στην οποία αναφέρεται ο Ζολά στο «Ζερμινάλ», στην εποχή που οι εργάτες έμεναν στις παραγκουπόλεις γύρω από τα εργοστάσια, σε άθλιες συνθήκες, με ένα κομμάτι ψωμί ως αμοιβή και με μόνο δικαίωμα να ψοφάνε σαν τα αδέσποτα σκυλιά! Σ’ εκείνην την εποχή θέλει να μας γυρίσει ο τενεκές ο ξεγάνωτος τον οποίον το σύστημα έχει αμολήσει σαν λαγό να σέρνει το κάρο της οπισθοδρόμησης προς την εποχή που οι δουλοκτήτες είχαν εξουσία ζωής και θανάτου πάνω στο ομιλών πράγμα που λέγονταν δούλος!

Νάβις

Πηγη: http://agkidapress.gr

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

Οι εργαζόμενοι πληρώνουν τη νύφη...



Το ολλανδοβρετανικό μονοπώλιο πετρελαίου «Royal Dutch Shell» - για τον πολύ κόσμο είναι γνωστό ως «Shell» - ανακοίνωσε 10.000 απολύσεις προσωπικού, στο πλαίσιο του προγράμματος μείωσης του λειτουργικού κόστους της εταιρείας. Βλέπετε, για τους καπιταλιστές, οι εργαζόμενοι που παράγουν τον πλούτο θεωρούνται κόστος. Γιατί όμως εφαρμόζει το μονοπώλιο πρόγραμμα μείωσης του λειτουργικού του κόστους; Διότι το 2015 τα κέρδη της εταιρείας μειώθηκαν συνολικά στα 3,8 δισ. δολάρια από 19 δισ. δολ. που ήταν το 2014. Πρόκειται για τις χειρότερες οικονομικές επιδόσεις της εταιρείας τα τελευταία 13 χρόνια. Και αυτό λόγω πτώσης της τιμής του πετρελαίου κατά 75%. Δεν κατέγραψε ζημιές, αλλά μείωση κερδών. Τη νύφη, ως συνήθως, την πληρώνουν οι εργαζόμενοι, αφού μέσω των απολύσεων οι επιχειρήσεις δαπανούν πολύ λιγότερο κεφάλαιο για πληρωμή μισθών και αντισταθμίζουν την πτώση των κερδών. Βεβαίως, η τεράστια πτώση της τιμής του πετρελαίου έχει άμεση σχέση με την κρίση, τη μείωση της ζήτησης και την υπερπαραγωγή. Αλλος ένας δείκτης που αποκαλύπτει τις τεράστιες δυσκολίες αντιμετώπισης της κρίσης, τις συνέπειες της οποίας πληρώνουν οι εργαζόμενοι.

... ενώ η μετοχή ανεβαίνει
 
Την ίδια ώρα, όμως, που η «Shell» ανακοίνωσε τις 10.000 απολύσεις προσωπικού λόγω μείωσης του λειτουργικού της κόστους, ανακοίνωσε επίσης ότι, παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει, δηλαδή την πτώση των κερδών, θα διατηρήσει αμείωτο το μέρισμα που χορηγεί στους μετόχους της. Φαίνεται ότι αυτές της οι ενέργειες ενίσχυσαν τη «Shell», αφού η τιμή της μετοχής της αυξήθηκε κατά 7% στα χρηματιστήρια του Αμστερνταμ και του Λονδίνου. Και από τη χασούρα κέρδος, αφού η τεράστια άνοδος της μετοχής τούς ενισχύει με κεφάλαια. Ανεργία για τους εργαζόμενους, κεφαλαιακή ενίσχυση για το μονοπώλιο.

Ριζοσπάστης 7 Φλεβάρη 2016 

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Ο Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΡΤ: «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο αριστερός, όσο ήταν το ΠΑΣΟΚ σοσιαλιστικό…»


Bogiopoulos1413sk

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ • 6 Φεβρουαριου 2016

Ο Νίκος Μπογιόπουλος ήταν καλεσμένος την Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου, στην εκπομπή της ΕΡΤ «studio3», που παρουσιάζουν οι δημοσιογράφοι Μαριλένα Κατσίμη και Σεραφείμ Σίλας. Η συζήτηση αρχίζει με αφορμή την έκδοση του νέου βιβλίου του Ν. Μπογιόπουλου «Την άλλη φορά… Αριστερά» και εξελίσσεται στην επικαιρότητα, αλλά και μέχρι το ρεαλισμό της κομμουνιστικής κοινωνίας. 


Το «χαρτί της διαπραγμάτευσης»...

Ριζοσπάστης Σάββατο 6 Φλεβάρη 2016
 



Οποιος είδε το χτεσινό πρωτοσέλιδο της «Αυγής» με κύριο τίτλο «Δεν αντέχει άλλο η κοινωνία», δεν μπορεί παρά να σκέφτηκε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ «μας κάνει πλάκα», κοροϊδεύοντας κατάμουτρα και με θράσος τους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, φτωχούς αγρότες, αυτοαπασχολούμενους που απήργησαν και διαδήλωσαν προχτές μαζικά ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της, που τσακίζει τα λαϊκά δικαιώματα για να ενισχύει το κεφάλαιο στην προσπάθεια ανάκαμψης και θωράκισης της κερδοφορίας του.

Αλλά αυτή η ιστορία έχει και μια πολύ πιο ουσιαστική πλευρά, που συνεχίζουν να κρύβουν και τα άλλα αστικά πολιτικά κόμματα και βέβαια τα ΜΜΕ, τα οποία επιλέγουν να εστιάζουν στην «κοροϊδία» της κυβέρνησης και, μάλιστα, λέγοντας ότι τάχα ο ΣΥΡΙΖΑ εξαπάτησε το λαό γιατί «του υποσχέθηκε πράγματα που δεν γίνονται». Στοχεύουν δηλαδή με τη σειρά τους να πείσουν τους εργαζόμενους ότι πρέπει να στριμώξουν ακόμα περισσότερο τις σύγχρονες ανάγκες τους στις επιταγές της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

Στον απόηχο της χθεσινής απεργίας.



Τι είναι αυτό που δεν ήθελες να καταλάβεις, όταν οι κομουνιστές σου έλεγαν ότι στον καπιταλισμό  «Για ένα κομμάτι ψωμί, δε φτάνει μόνο η δουλειά. Για ένα κομμάτι ψωμί, πρέπει να δώσεις πολλά.»


Μιλούσες για δευτέρες παρουσίες και διάλεγες να  «Κόψεις την πείνα σου» με το μενού που σου σερβίρανε, χωρίς πρώτα να δεις αν τρώγετε!      
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η ΕΕ ομολογεί πως πλέον «για ένα κομμάτι ψωμί δεν φτάνει μόνο η δουλειά»

Εργαζόμενοι σε οικοδομή στην Αθήνα (φωτό: ΑΡ)Εργαζόμενοι σε οικοδομή στην Αθήνα (φωτό: ΑΡ)

“Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε”

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko



Τελικά η οδός διαφυγής απ’ ό,τι ζούμε περνάει από εκείνο το «είναι η εφαρμογή (των Μνημονίων), ηλίθιε» του Σόιμπλε; Ναι, υπό την προϋπόθεση ότι θα ξεχάσουμε πως ο Σόιμπλε είναι ένας κυνικός εκπρόσωπος των ισχυρών. Άρα οι δικές του απαντήσεις ναι μεν συνιστούν λύση, αλλά για το σινάφι του. Όχι για τους αδύναμους στους οποίους με ιταμότητα απευθύνεται.

    Μήπως από την άλλη η διέξοδος βρίσκεται σε εκείνο το «είναι η κοινωνία, ηλίθιε» του κ.Τσακαλώτου. Προφανώς. Αλλά κι εδώ υπάρχει μια προϋπόθεση: Ότι δεν θα παραβλέψουμε πως υπάρχει ένα είδος πολιτικής (που συνηθίζει να παριστάνει την «αριστερή»), η οποία διαπρέπει στο σπορ «άλλα λέω κι άλλα εννοώ, άλλα προφασίζομαι κι άλλα πράττω». Η πραγματική σχέση αυτής της πολιτικής με την κοινωνία είναι οι «αριστεροί» ΕΝΦΙΑ, τα «αριστερά» χαράτσια, οι «αριστεροί» πλειστηριασμοί  και τα «αριστερά» Μνημόνια που συνεχίζουν να φορτώνονται στις πλάτες της κοινωνίας.

    Αλλού,  επομένως, θα πρέπει να αναζητηθεί η απάντηση – λύση στο πρόβλημα. Όμως για να βρούμε τι είναι σωστό, καλό είναι προηγουμένως να έχουμε προσδιορίσει που βρίσκεται το λάθος. Μια ασφαλής, δε, μέθοδος αναζήτησης λύσεως στα προβλήματα είναι η όσο το δυνατόν σαφέστερη καταγραφή των δεδομένων. Ας δούμε ορισμένα από αυτά:
  
  1) Σε συνθήκες κρίσης το καθεστωτικό πολιτικό σύστημα κινήθηκε και κινείται - εμφανώς πια - με     τρόπο που δικαιώνει δύο διαχρονικές παρατηρήσεις.
  
  Η πρώτη είναι η διαπίστωση του Λουντέμη, που στην ·Οδό αβύσσου, αριθμός μηδέν» γράφει:
   
 «Τα τελευταία τούτα χρόνια στον τόπο αυτό ειπώθηκαν τα χειρότερα  ψέ­ματα της Ιστορίας. Ειπώθηκαν ψέματα που ντράπηκαν και τα ίδια, μια και  δεν ντρέπονταν τα στόματα που τα 'λεγαν. Έγινε πολλή κατάχρηση φτηνού λυρισμού, πολλή σπατάλη άχρηστης φιλοπατρίας...».
   
 Η δεύτερη είναι καταγεγραμμένη στο Ημερολόγιο του Σεφέρη το 1945. Έγραφε:
     
«Η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία, η γενική αναπηρία της ηγέτιδας τάξης στην Ελλάδα σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις […]. Είμαι  βέβαιος πως τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωντανή Ελλάδα».